VAN ONZE CORRESPONDENT

BRUSSEL - De Europese Commissie wil vanaf 2013 ook de gassen lachgas en methaan aan het Europese emissiehandelsysteem toevoegen. Verder bekijkt ze of Brussel zelf in de toekomst kan gaan vaststellen hoeveel emissierechten een land aan zijn industrie kan vergeven. Nu bepalen Europese lidstaten dat zelf nog.

Dat heeft de Europese Commissie gisteren in Brussel bekendgemaakt, aan de vooravond van politieke beraadslagingen op de wereldkimaatconferentie van de Verenigde Naties in Nairobi.

De huidige emissiehandel is van toepassing op 46% tot 51% van alle uitgestoten broeikasgassen in de Unie. In het systeem krijgen bedrijven rechten voor de uitstoot van het broeikasgas kooldioxide (CO2). Als ze die rechten niet of niet alle gebruiken, kunnen ze ze verkopen; als ze meer nodig hebben moeten ze rechten bijkopen. De idee achter het systeem is dat bedrijven milieuvriendelijker gaan produceren.

Volgens de eurocommissaris van milieu, de Griek Stavros Dimas, functioneert het emissiehandelsysteem dat Europa sinds 2005 kent goed, maar is stroomlijning van de regels noodzakelijk. 'We moeten nu zien hoe we het systeem verder kunnen verbeteren. Hoe beter het ontwerp, des te makkelijker kunnen andere, niet-Europese landen, het omarmen.'

Op dit moment bekijkt Dimas de emissieplannen die lidstaten hebben ingediend voor de periode 2008-2012. Een strenge beoordeling is noodzakelijk, omdat lidstaten voor 2005-2007 te veel emissierechten hebben vergeven. Toen dat in mei uitkwam, kelderde de prijs van het recht om één ton CO2 uit te stoten. De gevolgen daarvan zijn nog steeds voelbaar. Gisteren schommelde de prijs rond de euro 8, waar dat in april ruim euro 30 was.

Dimas wil voor de periode na 2008-2012 voorkomen dat er weer grote prijsschommelingen ontstaan door onduidelijk beleid. Daartoe moet er medio volgend jaar een evaluatie van het huidige systeem op tafel liggen. Hij laat daarvoor onder meer uitzoeken of er bepaalde gassen ook onder emissiehandel zouden moeten gaan vallen. Het eerder genoemde lachgas ontstaat bij het maken van kunstmest, en het andere gas - methaan - komt in de atmosfeer bij de winning van steenkool.

De Europese Commissie wil verder in de toekomst af van discussies over de interpretatie van de regels. Europese lidstaten hebben bijvoorbeeld gesteggeld over de vraag wat een 'verbrandingsinstallatie' is. Als een lidstaat dat begrip eng hanteert, zou het emissiehandelsysteem in het ene land voor minder CO2-producerende installaties gelden dan in andere landen. Dat is concurrentieverstorend.

Maar ook op andere vlakken laat Dimas kijken of de huidige Europese regels duidelijk genoeg zijn. Het hoeft hierbij niet altijd te duren tot 2013. Nederland heeft bijvoorbeeld bij de Commissie geklaagd over plannen van Duitsland, dat vrije emissierechten geeft aan nieuwe energiecentrales die draaien op kolen. Den Haag hoeft niet bang te zijn dat Brussel zich pas na 2012 over dit Duitse beleid uitspreekt, aldus Dimas' woordvoerster.

De Commissie stuurt ook aan op het toevoegen van sectoren tot het handelssysteem. Van de luchtvaart was dat al bekend, maar Dimas laat nadrukkelijk ook andere bedrijfstakken onder de loep nemen. Daarbij gaat de uitstoot van kooldioxide bij sommige bedrijfsprocessen waar bedrijven nu nog geen emissierechten voor hoeven te kopen, in de toekomst mogelijk wel onder het systeem vallen.