Broeikasgassen zijn miljardenbusiness

de Volkskrant, Economie, 20 september 2005
Van onze verslaggever Xander van Uffelen

De handel in broeikasgassen is de afgelopen maanden in een stroomversnelling gekomen. Sinds de oprichting van het handelsplatform van de European Climate Exchange (ECX) in april, duurde het vier weken voordat er een miljoen ton CO2 van hand tot hand ging. De afgelopen week ging deze hoeveelheid dagelijks over van het ene bedrijf op het andere, zegt algemeen directeur Peter Koster van de ECX. Bij de huidige prijzen van 21 euro per ton flitst dagelijks dus ruim twintig miljoen euro over de elektronische handelsvloer.

Broeikasgassen duur betaald

De handel in CO2 komt voort uit het klimaatverdrag van Kyoto, waarin wordt aangedrongen op een reductie van de uitstoot van broeikasgassen. De Europese Unie geeft invulling aan het verdrag door schaarste te creëren om zo vervuilende bedrijven te prikkelen hun CO2-uitstoot terug te dringen. Om die reden hebben de overheden in de EU grote industrieën een portie emissierechten toegewezen. Bedrijven als de chemiefabrikant DSM, de olieproducent Shell, de staalfabrikant Corus en het energiebedrijf Essent weten daardoor precies hoeveel ton CO2 zij jaarlijks mogen uitstoten. Als zij te weinig CO2-certificaten bezitten, moeten zij rechten per ton bijkopen. Wie rechten over heeft, kan er geld mee verdienen door de certificaten te verkopen.

Enkele maanden na het begin van de beurshandel in CO2-certificaten is de markt al uitgegroeid tot een miljardenbusiness. Koster van de ECX, een van de beurzen die actief zijn bij de handel in CO2, schat de totale markt van broeikasgassen op 50 miljard euro. Zo`n 10 procent daarvan zal via de beursvloer worden verhandeld, denkt Koster.

Bij bedrijven dringt langzaam het besef door dat CO2 voor bedrijven grote financiële consequenties heeft, zegt Paul Dickinson van het Carbon Disclosure Project. Zijn organisatie vraagt sinds 2002 namens 155 institutionele investeerders elk jaar informatie op over de uitstoot van broeikasgassen bij de vijfhonderd grootste bedrijven ter wereld. Dickinson gaf maandag een toelichting op de laatste enquête op een bijeenkomst bij een van de investeerders: ABN Amro.

Tot dusver werden gegevens over broeikasgassen omschreven als niet-financiële informatie`, zegt Dickinson. Om die reden zouden veel beleggers deze informatie snel terzijde schuiven. Maar deze niet-financiële informatie wordt door een groeiende groep beleggers inmiddels wel als financieel beschouwd`, zegt hij. Waar in 2003 nog 47 procent van de vijfhonderd ondervraagde bedrijven reageerde, steeg het aantal reacties dit jaar tot 71 procent.

Nog niet alle bedrijven zijn doordrongen van het belang van CO2, zegt Dickinson. Een bedrijf als Boeing geeft bijvoorbeeld geen openheid van zaken. Dit is volgens hem onbegrijpelijk, gezien het feit dat de 155 institutionele investeerders die via het Carbon Disclosure Project informatie opvroegen, samen 20 procent van de aandelen in de vliegtuigbouwer bezitten.

Het invullen van een enquête houdt echter nog niet in dat de bedrijven trachten hun uitstoot van broeikasgassen te reduceren. Van de vijfhonderd bedrijven wisten er uiteindelijk 66 hun emissies terug te dringen. Dickinson: Het wordt nu tijd dat de bedrijven ook actie ondernemen.`