Bush isoleert VS verder op Klimaattop [1 okt]

De door president Bush en Condaleza Rice georganiseerde klimaattop in Washington, 27-28 sept, heeft de VS op het gebied van klimaatverandering verder geisoleerd.
Bush poogde door zijn conferentie te laten zien dat klimaatverandering door een vrijwillige aanpak door de landen met de grootste emissies aangepakt kan worden en dat dat zonder de VN kan. Hij had daarvoor vijftien landen uitgenodigd: Australië, Groot-Brittannië, Brazilië, Canada, China, Frankrijk, Duitsland, India, Indonesië, Italië, Japan, Zuid-Korea, Mexico, Rusland, Zuid-Afrika.

Hierin in Bush niet geslaagd. Het enige dat de top heeft duidelijk gemaakt is, is wat de positie van het Witte Huis op dit punt is. De kern van Bush is dat klimaatbeleid economische groei niet mag schaden en dat technologie de oplossing is.
Daarom wil Bush de klimaatdoelstellingen aan deze landen zelf overlaten [vrijwilligheid] en dat regeringen een Schone technologiefonds opzetten. Milieuorganisaties, de EU en ook de ontwikkelingslanden, de meerderheid in het Congres, veel staten in de VS zijn hiervan kennelijk niet door Bush van overtuigd. Maar wat nog belangrijker is, men wil dat de VS zelf nationale CO2-verplichtingen op zich neemt, voordat het anderen over de brug kan helpen.
- Bush struggles to stay relevant in climate debate [Reuters]
- Bush's climate change summit: Much ado about nothing [persbericht WWF]
- No Hint of Change in White House Approach to Global Warming [persbericht NRDC];
- Statement on President Bush’s Climate Change Remarks [persbericht NET]

Klimaatbeleid is immers bij uitstek een mondiaal probleem en landen willen zeker weten wat andere landen daar aan doen, en niet op beloftes van een paar landen vertrouwen. En milieuorganisaties willen op betrouwbaarheid en duurzaamheid van maatregelen letten. Het bedrijfsleven wil de concurrentie in de gaten houden. Daardoor is klimaatbeleid echt een thema dat het beste in VN-kader geregeld kan worden. Dat bevordert betrokkenheid en transparantie. Wel is de besluitvorming vaak traag; maar die traagheid is door Bush niet versneld toen hij in 2001 uit het door Clinton ondertekende Kyoto Protocol stapte. Ook binnen de VS is steeds meer steun van Staten, bedrijven en Congres voor CO2-verplichtingen.
zie ook: Amerikaans Congres roept Bush op internationaal verplichtende CO2-reducties af te spreken [25/9].

En de EU bewijst dat door emissiehandel, door de VS eigenlijk in het Kyoto Protocol geschereven, de economische groei niet belemmerd hoeft te worden en dat schone technologie daardoor gestimuleerd klan worden. Ook zijn er al fondsen en projectfinanciering voor ontwikkelingslanden [CDM]; en het zijn juist de ontwikkelingslanden die Bush had uitgenodigd die daar het meest van profiteren.

Wat nog aan het Kyoto Protocol ontbreekt is een mechanisme waardoor rijkere ontwikkelingslanden emissieverplichtingen op zich nemen. Bush' conferentie heeft daar echter ook geen oplossing voor geboden. Ontwikkelingslanden als China en India komen er juist makkelijk mee weg, omdat wat hem betreft elk land, ook de VS, mag doen wat het zelf goeddunkt.

Daar beginnen op de VN Klimaattop in december op Bali juist de onderhandelingen over. Een akkoord kan gesloten worden als ontwikkelingslanden steun krijgen tegen klimaatschade en deel kunnen nemen aan de mondiale CO2-markt. Bush zei vrijdag de VN te steunen, maar het is evident dat hij met zijn voorstel voor een top in 2008 het internationale beraad van Bali bij voorbaatwil frustreren. De EU stelde op prijs dat de VS op de Conferentie aandacht aan klimaat besteedde en opriep tot een akkoord, maar wil terug aan de VN-onderhandelingen. Daar liggen inmiddels tientallen voorstellen op tafel, waar de VS prima mee zou kunnen leven.
- UN Secretary-General pushes global climate change agenda

jc@emissierechten.nl