Derde keer op de CO2-markt: groei
handel in credits uit ontwikkelingslanden [30/7].
in CO2-markttermen: de CER Swop
Het lot van de handel in credits [certified emission reductions; CERs] van projecten in ontwikkelingslanden kent een interessante levensloop; voor de derde maal na het begin van het CDM vindt er een groei in de handel in CERs plaats. De Europese Emissiehandelsrichtlijn is namelijk gewijzigd en regelt dat bedrijven ook aan hun emissieverplichting kunnen voldoen d.m.v. offset-credits van de Kyoto-markt. Het gaat om emissie-projecten in ontwikkelingslanden [[Clean Development Mechanism, CDM] of andere industrielanden [Joint Implementation, JI]. Tot 2008 is er geen maximale grens aan het gebruik van CERs; vanaf 2008 is door Nederlandse bedrijven gezet op 10%. Dat wil zeggen dat als een bedrijf 1 Mton aan emissierechten gealloceerd heeft gekregen, hij maximaal 100.000 ton aan CERs mag gebruiken om emissies mee af te dekken.
Van april 2005 tot april 2006 kwam de prijs van EU emissierechten tot boven € 30 per ton [zie hier]. Bedrijven die extra emissierechten nodig hadden om de eigen CO2-emissies mee af te dekken sloten contracten voor de levering van CERs in december 2007: de prijs van CERs kwam die periode tot € 9 a 11 per ton.
Hiermee haalden 'compliance buyers', of banken als intermediair, een voordeel van € 20 per emissierecht. En de handel in CERs nam snel toe.
Maar door vertraging in de internationale klimaatonderhandelingen en gebrek aan financien ontstond er angst dat het International Transaction Log [ITL] niet voor december 2007 aan de EU-emissieregisters gekoppeld zou zijn, waardoor de CERs feitelijk niet als compliance instrument konden worden gebruikt. Die koppeling is nodig om de CERs van het Klimaatverdragssecretretariaat in Bonn naar de rekening van het bedrijf in het Emissieregister over te schrijven.
De markt maande daarop het Klimaatverdrag Secretariaat tot spoed bij de opzetten van het ITL. De Europese Commissie werd onder druk gezet om een plan-B te hebben, als de koppeling met de EU emissiemarkt niet tijdig tot stand kon worden gebracht. Men stelde voor de inleverdatum van emissierechten uit te stellen van april naar eind 2008 bijvoorbeeld. Maar dat bleek een storm in een glas water te zijn. De koppeling van de Kyoto-markt aan de EU CO2-markt is nu nog niet gereed, toch zijn tot op heden alle bedrijven de emissieverplichtingen nagekomen, zonder de 'goedkope' CERs: reden? Er is een overschot aan Europeese emissierechten. De verificatie van emissies van deelnemende bedrijven in mei 2006 en mei 2007 gaf aan dat er een overschot in de markt is [ van 4 - 6 %], waardoor het in principe mogelijk moet zijn alle eventuele tekorten van bedrijven via de CO2-markt aan te vullen.
2. CER-EUA Swop: jan-juni 2007
Vanaf begin 2007 is de prijs van € 6 per
ton CO2 gedaald naar € 0,11 vandaag. Bedrijven die al CERs hebben gekocht om de
emissieverplichting van 2007 te voldoen, doen die rap van de hand en kopen daar
EU-emissierechten voor terug, met een voordeel van € 10 tot € 15 per ton
CO2. Primaire CERs, de contracten met projectpartners van CDM-projecten kosten in
deze fase tussen € 7 en 12 per ton CO2.
3. EUA-CER Swop: juni-aug 2007
Nu de prijs van CO2-emissierechten voor 2008
en later - de tweede fase - rond de € 20 blijft [de Deutsche Bank voorspelt €
35: zie persbericht
25 juli ] is het voordeliger extre CERs in te kopen en een deel van de verwachte
toedeling van EU-emissierechten te verkopen. Omdat het over een langere termijn gaat en
men meer zekerheid wil; kiest met vaker voor de aanschaf van seundary CERs, sCERs. De
prijs daarvan op de ECX schommelt erg, afhankelijk van extra aanbod en vraag. Maar per
CO2-emissie-recht is toch gauw € 7 te verdienen door de 'EUA/sCER-spread':
het verschil tussen een EU emissierecht [EUA] en een secundary CDM-credit [sCER]: zie
tabel boven. Die EUA-CER spread is wel aan het verkleinen, en het voordeel van de swop per
ton neemt derhalve af, doordat de prijs van sCERs door de toegenomen vraag stijgt en de
CO2-prijs iets is gedaald.
Voorbeeld van een EUA-CERs swop: Een bedrijf dat 1 Mton aan rechten toegekend krijgt, kan 100.000 aan CERs gebruiken voor nakoming. En als hij verwacht slechts 1 Mton uit te stoten, door besparing, dan kan dat bedrijf nu al € 2 miljoen verdienen door EU-emissierechten van de hand te doen. Dit is natuurlijk speculatie: want als het bedrijf toch meer emissies heeft, moet hij ze weer bijkopen.