'Beloon
China voor goed CO2-beleid' (FD 20 juni)
Geef
land ruimhartig emissiebudget in ruil voor afspraken over stabiliseren van emissies in
energiesector
Door
Jos Cozijnsen, Egbert Bouwhuis en Bčr Sweering
Er zijn ruwweg twee
manieren om China bij CO2-beleid te betrekken. Meedoen belonen en niet meedoen bestraffen.
Wij denken dat belonen het beste werkt.
Belonen kan door
China een ruimhartig emissiebudget te geven voor de komende 10 jaar. De voorwaarde is dat
het een CO2-doel afspreekt voor de energiesector om bijvoorbeeld in 2020 de CO2-emissies
te stabiliseren. Dat budget bevat meer emissierechten dan China nu aan emissies heeft. Die
rechten kan het verkopen of bewaren. Met het geld kan het schonere, gezondere
energiecentrales bouwen. Op die manier zal China na 10 jaar minder CO2-uitstoot hebben dan
als het geen budget en doel had.
Bestraffen kan door
voor goederen die China exporteert naar de Europese markt te verlangen dat een aantal
emissierechten overlegd wordt. Dit soort ‘border tax adjustment’ (BTA) had de
Europese Commissie voorgesteld. Maar de EU heeft besloten het concurrentienadeel te
compenseren met extra, gratis emissierechten aan de Europese bedrijven. Ook in de VS is
interesse in een dergelijke benadering. American Iron and Steel Institute wil gratis
rechten of een CO2-heffing aan de grens. De
WTO eist dat er eerst onderhandeld wordt met China over CO2-beleid voordat een BTA
toegestaan is.
De Chinese regering
houdt de boot af, maar Chinese denktanks roeren zich steeds meer. China’s National
Development and Reform Commission stelt dat de landen die Chinese goederen importeren zelf
CO2-rechten moeten betalen aan China. Daar is best wat voor te zeggen. Wij besparen kosten
door producten in China te laten maken.
De State Council
Development Research Center stelt voor dat Chinese bedrijven, bijvoorbeeld staalbedrijven,
aan de CO2-markt meedoen en dat Westerse bedrijven emissierechten betalen aan Chinese
bedrijven, totdat de emissies van alle staalbedrijven even hoog zijn. De denktank stelt
wel als voorwaarde dat de emissies vanaf 1850 worden meegeteld.
Met een
bestraffende benadering schieten we ons in eigen voet. Beter is het als Nederlandse
ondernemers die producten in China laten maken of daar halen ervoor zorgen dat de
CO2-emissies aldaar naar beneden gaan. Dat kan door certificaten te overleggen waaruit
blijkt dat groene stroom bij de productie is gebruikt.
Wij werken sinds
enige tijd aan ‘GPX’, een stelsel voor het certificeren van de levering van
groene energie vanaf de bron tot en met consumptie, die overal kan worden toegepast. De
meetgegevens van de groene energieproductie worden onder toezicht gekoppeld aan
meetgegevens van de afnemer. Dit geeft Nederlandse en andere Europese afnemers van Chinese
producten de mogelijkheid te eisen, dat de fabricage met duurzame energie plaats vindt. De
introductie GPX kost weinig en China is al bezig met het invoeren van groencertificaten.
Jos
Cozijnsen is verbonden aan emissierechten.nl,
Egbert Bouwhuis aan GPX en
Bčr Sweering aan