CO2-Markt zoekt ondergrens (Energiegids.nl 28 sept; Jos Cozijnsen] 

Het vonnis van het Europese Hof vorige week over de allocatieplan van Polen bracht de markt flink in beroering.  Sommigen zagen de prijs al helemaal instorten, maar de CO2-prijs daalde slechts beperkt van Euro 13,75 voor de uitspraak naar 13,20 vandaag (2009 contract). Maar de markt is voorzichtig over de lange termijn-gevolgen. En natuurlijk zoeken bijvoorbeeld energiebedrijven die voor de stroomcontracten van 2013 al CO2-rechten zoeken de bodem van de CO2-prijs op. Al dipte de prijs vorige week even onder 13 euro; dat lijkt voorlopig de bodem te zijn.

Het is te hopen dat de Europese Commissie snel met de lidstaten die in beroep gingen bij het Europees Hof om de tafel gaat zitten. Lange onzekerheid over de uiteindelijke Poolse emissieruimte is niet goed voor de CO2-markt. Want het Hof heeft niet toegestaan dat  de Commissie eenzijdig de totale emissieruimte voor bedrijven in Lidstaten bepaalt. Het Hof erkent wel dat de Commissie er voor mag waken dat de CO2-markt in stand blijft en dus een significante schaarste aan emissierechten mag creëren.  

Dat betekent dat de Commissie uiteindelijk wel de voorgestelde kortingen op Polen en Estland c.s. er doorheen zal  kunnen krijgen, zolang ze maar transparant is in de berekeningen. En zo moeilijk kan het toch niet zijn: de emissies van de aan emissiehandel deelnemende bedrijven over 2005 en 2008 zijn geverifieerd. En de groeiprognoses zullen, door de economische crisis hooguit naar beneden kunnen worden bijgesteld.

Internationaal

Lange termijnsignalen worden deze week uit Bangkok en Washington  verwacht. Eind deze week zullen Senatoren Boxer van de Milieucommissie en Kerry van de Commissie Buitenlandse Zaken een voorstel voor een economie-breed Amerikaans emissiehandelssysteem indienen, wat de komende maanden in diverse Senaatscommissies besproken zal worden. Het voorstel zal aan de ene kant ambitieuzer zijn dan wat het Huis van Afgevaardigden in juni aannam, waarschijnlijk 20% reductie in t.o.v. 2005 i.p.v. 14%. Dat zal neerkomen op maximaal zo’n 8-10% reductie t.o.v. 1990. Dus veel minder dan de EU, die voor 20% reductie gaat in 2020. Maar voor de deelnemende bedrijven zijn de inspanningen vergelijkbaar. Er zullen ook wat versoepelingen in staan: uitstel van het veilingsysteem, credit mogelijkheden voor landbouw en meer ruimte voor kernenergie en kolen. Spannend wordt hoe de Senaat met ‘carbon leakage’ omgaat (het verplaatsen van industriële productie naar landen zonder CO2-kosten). Ook is de EU is dat een hot issue: moet je meer gratis emissierechten geven of een heffing op import instellen als China en India niet meedoen.

En dat heeft weer te maken met de vergadering de komende weken in Bangkok. Een paar duizend deelnemers komen bijeen om de Klimaattop in Denemarken in december voor te bereiden. Doel is een nieuwe internationale afspraak te maken voor 2020 en 2050. De G20 top vorige week onderstreep het belang dat alle grootste economieën daar een rol in moeten spelen. Wellicht zijn carbon leakage maatregelen dan niet nodig.