CO2.nairo

CO2-opslag als CDM-project? Klimaatconferentie in Nairobi komt er niet uit (13/11)

9 november 2006
NAIROBI (Energeia) - Wordt het mogelijk om CDM-credits te verdienen met projecten voor CO2-opslag? Het is een discussie waarover de aanwezigen op de klimaatconferentie van de Verenigde Naties het maar moeilijk eens kunnen worden. Dat vertelt de Nederlandse emissierechten-specialist Jos Cozijnsen, die aanwezig is bij de conferentie in de Keniaanse hoofdstad Nairobi.

Met het CDM-mechanisme kunnen Europese landen CO2-rechten verdienen als ze in armere landen projecten trekken die de uitstoot van broeikasgassen terugbrengt. Momenteel valt CO2-opslag niet onder dat mechanisme. Een aantal westerse landen wil daar verandering in brengen, maar daar is niet door iedereen enthousiast op gereageerd, zegt Cozijnsen.

"Afrikaanse landen hebben nog veel vraagtekens bij de techniek. Ze stellen dat de gevolgen van CO2-opslag nog niet goed genoeg in kaart zijn gebracht en zijn bang dat er lekkages ontstaan", aldus Cozijnsen. "Ze zeggen: test er eerst maar mee in Europa." Een positief geluid komt van de Opec-leden. Die hopen met de injectie van CO2 in bijna lege olievelden twee vliegen in één klap te slaan: meer opbrengst uit die olievelden door een hogere velddruk én buitenlandse investeringen in een project voor CO2-opslag.

De klimaatconferentie in Nairobi duurt nog tot vrijdag 17 november. Staatssecretaris Pieter van Geel van Vrom reist volgende week af naar de conferentie. In totaal nemen volgens de organisatie zo'n zesduizend mensen deel. Het is de bedoeling dat in Kenia "het grondwerk wordt verricht voor het toekomstig klimaatbeleid", voor de periode na 2012, als het Kioto-protocol afloopt.

Belangrijke beslissingen worden er volgens Cozijnsen niet genomen. "Maar je merkt wel dat de sfeer hier veel positiever is nu de Democraten de verkiezingen in Amerika hebben gewonnen." Mogelijk dat de Amerikaanse president Bush, die het Kioto-protocol tot op heden links liet liggen, onder druk van de Democraten eerder geneigd is werk te maken van de aanpak van het broeikaseffect.