Analisten vallen deze dagen over elkaar heen met verklaringen over de hoogste stand vorige
week - 31 per ton - naar de daling tot 14
deze week! Sommigen zeggen dat het experiment van de emissiemarkt mislukt is.
- Reuters: 'markt stort in en wordt overbodig;
- Volkskrant: 'Markt voor rechten crasht';
- FT: 'Clouds
hang over emissions trading market';
- DKW: 'Volgens sommige CO2-handelaars kon het wel eens gedaan zijn met de CO2-markt,
prijzen kunnen terugvallen tot nul';Anderen manen
tot rust, omdat er nog rapportages moeten komen van landen die wel degelijk tekorten
hebben, wat de prijs weer kan doen stijgen. Lehman Brothers: 'Er ligt nu een overschot van
ruim 40Mt en dat moet door rest van de EU worden goedgemaakt, maar de kans is echter groot
dat de andere landen ook minder dan verwacht hebben uitgestoten De emissie-cijfers van
alle installaties binnen de EU worden 15 mei door de Europese Commissie bekend gemaakt. De
dead-line voor het inleveren van emissierechten om de emissies over 2005 mee af te dekken
was 30 april.
CO2-markt bijzonder
De hoogte van de prijs is bij een volwassen markt natuurlijk
een gegeven en altijd goed. Die is nooit te hoog of te klein. Bij een goed werkende markt
komt er bij een hoge prijs altijd wel aanbod en bij een lage prijs zorgen grotere volumes
weer voor een correctie. |
 |
|
Maar bij de CO2-markt moeten een paar aspecten in de gaten gehouden worden die de markt
bijzonder maken:- er is een proefperiode
van 2005-2007, de emissieplafonds hoefden hier nog niet zo scherp te zijn. Maar het gaat
wel om juridische verplichtingen en om echt geld. Tijd om drastisch te investeren is er
niet. En de 2,2, per jaar gealloceerde rechten zijn niet voldoende om de emissies me af te
dekken: het is dus een verkopersmarkt die de prijs kan bepalen. Het risico is dat de prijs
kan oplopen.
- de markt is nog weinig liquide; aanbod is beperkt, nog naar een paar
procent van de deelnemers is al aan het handelen en pas een jaar later na de start zijn de
meeste emissieregisters - nodig voor de transacties - on -ine gegaan: een bedrijf
of een bank die voor een groot bedrijf een grote transactie doet zal direct de prijs
beinvloeden;
- het is meer een financiele markt van futures, dan dat er in de fysieke
onderliggende waarden - de emissierechten - wordt gehandeld. In de meeste markten is de
spotprijs die contact/binnen 24 uur wordt betaald, duurder dan futures;
- er zit veel verschil tussen de proefperiode en de periodes daarna: de
2005-2007 emisierechten vervallen; er wordt dus opnieuw begonnen. Aan de ene kant zulllen
de verplichtingen strenger zijn, omdat Kyoto reducties oplegt voor 2008-2012, dat is
zeker. Aan de andere zal er meer aanbod zijn, door investeringen in bedrijven. Want
onderzoek voor de Europese Commissie wees uit dat het halen van Kyto de EU
maximaal 20/ton zou kosten, o.g.v. de potentiele reducties in de diverse
sectoren. Ranges rond de 30 lijken daarom nu nog niet nodig, al zijn olie- en
gasprijzen wel gestegen, waardoor 20 wellicht te laag is, al maakt dat
energiebesparing weer extra lonend.
- Verder tellen projecten in het buitenland mee (CDM/JI). Maar daar is
nog onzekerheid over (wanneer bijgeschreven? hoeveel aanbod?).
- de markt is kunstmatig en gemaakt door regeringen; politieke
ontwikkelingen kunnen maken dat de spelregels worden veranderd of dat de relatie in het
algemeen tussen overheid en bedrijven onder druk komt te staan: zie bijvoorbeeld de
windfall profit discussie. Dat maakt marktpartijen onzeker.
Analyse
Vorige week testten handelaren het 30-plafond.
Men dacht dat de energiebedrijven met tekorten, die pas boven een CO2-prijs van 40
van kolen naar gas switchen wel hogere prijzen zouden accepteren. In de maand april hadden
bedrijven rechten nodig om in te leveren, dus was er kans op extra vraag, dus
prijsverhoging. Dat had op zich niet gehoeven; bedrijven kunnen bij een tekort ook
eerst extra wat 2006-rechten inleveren bij een hoge prijs.
Wat er verder gebeurde is dat grote fondsen de prijs van CER-certificaten van projecten in
ontwikkelingslanden (CDM) aan de EU-prijs koppelden. En tenslotte werden transacties
gesloten voor emissierechten na 2008 die voor het eerst hoger dan die in de proefperiode
waren.
Op 3 fronten speelden handelaren hiermee met vuur. Een 'fuel-switch' prijs nastreven,
terwijl er te weinig gas-capaciteit in de markt om te switchen is evenwel niet redelijk.
Bedrijven met 'long positions' werden wakker en cashten. En toen er een aantal
rapporten verscheen met matige emissies voor 2005 en welllicht ook over-allocatie, toen
zagen kopers het licht en waren ze niet meer bereid te geven wat de bieder vraagt.
Misschien is de overallocatie van 2005 een illustratie van hoe er in de proefperiode is
gealloceerd.
Effect van prijsdaling op
credits, stroomprijzen en aandelen.
-De daling van de emissieprijs, betekende ook een daling van de CER-prijs;
de matige emissies betekende vrees voor strengere allocatie na 2008, hetgeen allemaal van
invloed is op de prijs van rechten na 2008.
- De hoge CO2-prijs verwerkt te zijn geweest in de Duitse stroomprijs en
dus ook in de aandelenkoers van Duitse energiebedrijven: beiden daalden
met procenten. De stroomprijs naar het laagste niveau van 2006: 51,55.
- En de aandelen van de bedrijven en fondsen die aan CO2-projecten en -handel verdienen,
die recentelijk op de Britse beurs, Alternative
Investment Market (AIM) genoteerd staan daalden met procenten: Trading Emissions PLC,
Ecosecurities, Agcert, Camco, Climate Exchange. Ecosecurities (CDM-projecten), hield haar
waarde.
Toekomst
De huidige prijscorrectie is een
prijscorrectie door de markt zelf en daarom niet goed of slecht. Met een lage prijs is te
leven: want dan is klimaatbeleid goedkoop en kunnen er ambitieuze CO2-doelen opgelegd
worden. En bij een hoge prijs worden reducties op eigen terrein weer interessant en komt
duurdere technologie in beeld.Twee dingen blijven onnavolgbaar: de psychologie van de
handelaar en de strategie van individuele bedrijven. Daarom is achteraf analyseren
makkelijker dan voorspellen.
jc@emissierechten.nl
|
|