Dat hield Seb Walhain, bevoegd voor CO2-handel bij Fortis bank, de aanwezigen op de 'Jaarconferentie CO2-reductie' gisteren voor.  "De CO2-markt is ontzettend volatiel, en houdt veel risico's in. We hebben de prijs op korte termijn zien stijgen van EUR 6 tot EUR 30 per ton CO2-emissierechten, om daarna weer terug te vallen tot EUR 20 per ton", memoreerde hij.  De komende paar jaar valt echter geen beterschap te verwachten. "Er zijn zoveel factoren die de prijs bepalen, en die zijn allemaal moeilijk voorspelbaar. Ik denk bijvoorbeeld aan de olieprijs of het weer. We hoeven binnenkort geen rustige markt te verwachten."
Hij gaf een schatting van de invloed van de diverse factoren. Al naar gelang het weer kan de vraag naar CO2-rechten in Europa 170 mln ton CO2 hoger of lager liggen. De invloed van de olieprijs kan de vraag met 100 mln ton doen schommelen, de economische groei evenveel.   Walhain heeft wel gemerkt dat de handel in emissierechten sterk is toegenomen. "De eerste helft van deze week werden er 7 mln rechten verhandeld. Dat is 70% van het totaal van vorig jaar." Volgens hem zijn in Europa nu ongeveer 100 bedrijven actief op de markt, maar tegen het eind van dit jaar zullen dat er veel meer zijn. Hij verwacht dat er dit jaar ongeveer 400 mln rechten worden verkocht, voor gemiddeld EUR 20 per emissierecht. Dat betekent dat de totale marktwaarde ongeveer EUR 8 mrd bedraagt.

Consultant Jos Cozijnsen was iets voorzichtiger over de volwassenheid van de markt. Hij stelt wel dat de markt zich steeds meer als een echte commoditiesmarkt gaat gedragen. Maar volgens de cijfers waar hij over beschikt, zal de waarde van de CO2-handel dit jaar de EUR 5 mrd niet overschrijden.  Cozijnsen denkt dan ook dat het aantal handelaren dat 'gouden bergen' heeft gemaakt met de CO2-handel, nog beperkt is. Het aantal spelers ligt volgens hem niet op 100, zoals Walhain beweert, maar het zijn er eerder 'enkele tientallen', uit een beperkt aantal sectoren: de energiesector, de oliesector en de banksector. De markt drijft ook nog altijd meer op bilaterale contracten dan op georganiseerde handel.