Er komen kolencentrales; maar politiek kan verlening van CO2-emissierechten beperken [30/6]De Gemeente Rotterdam en milieuminister Cramer kunnen deze week
dan wel akkoord zijn gegaan met het bouwen van nieuwe kolencentrales. Maar dat zegt op
zich nog niets over de vraag hoeveel emissierechten ze krijgen. Laten de
energiebedrijven zich t.a.v. emissierchten nog niet rijk rekenen. Wat dat betreft heeft
Groen Links wel een punt dat er een debat in de Tweede Kamer nodig is, maar dat hoeft niet
over de keuze van centrales te gaan. Maar wel over hoeveel emissierechten kolencentrales
krijgen. PvdA, SP en GL hadden hier al Kamervragen over
gesteld. Maar zelfs de VVD is tegen de eenzijdige keuze voor kolen. De Europese Richtlijn emissiehandel laat het aan landen over om te bepalen hoe ze met de rechten van nieuw te bouwen bedrijven omgaat: men kan een reserve instellen OF men kan dat veilen OF vaststellen dat nieuwkomers maar op de markt rechten moeten kopen. Nu heeft de regering in het concept Allocatieplan voor 2008-2012 een reserve opgenomen van circa 6 Mton per jaar voor nieuwkomers. Nieuwe kolencentrales kunnen er in 2010 staan. Maar als je de hele emissierechten-reserve geeft aan de nieuw te bouwen kolencentrales is alle reserve op. En dan zal een bijv. een nieuw chemisch bedrijf [Sabic?] of nieuwe glastuinbouw, dat in 2010 start, rechten moeten kopen; want het reservepotje is dan leeg. Maar bovendien is het op de lange termijn niet verstandig voor het klimaatbeleid. Nederland en de EU willen in 2020 emissies met 30% reduceren. Nederland denkt aan CO2-opslag. Mevrouw Cramer heeft daar bij haar collega's vorige week voor gepleit. Maar als ze de kolencentrales alle rechten geeft die ze nodig hebben, is er weinig stimulans CO2 op te slaan. Mevrouw Cramer geeft in haar brief aan de Kamer wel aan dat er na 2012 EU-beleid komt. En in haar antwoord aan de kamer meldt ze: "De centrales kunnen niet ongelimiteerd CO2 uitstoten omdat ze een beperkt aantal rechten daarvoor krijgen. Dat aantal rechten wordt afgeleid van het nationale klimaatdoel van 30 % reductie [voor 2020]. Exploitanten worden dan gedwongen om maatregelen te treffen zoals CO2-afvang en de inzet van biomassa". Maar dat EU-beleid is er nog niet, terwijl er nu een vraag op te lossen is. Nu heeft milieuminister Cramer wel een andere beleidsmogelijkheid. Het Allocatieplan voor na 2008 is nog niet definitief. De Kamer heeft bij de bespreking van het concept in maart al aangegeven dat de regering t.a.v. kolencentrales geen onomkeerbare besluiten moet nemen wat emissierechten betreft. Het is nog steeds mogelijk de nieuwe kolencentrales net zoveel emissierechten te verlenen als de schoonste gascentrale. Op die manier stimuleer je schone centrales en houd je je hand op de knip met reserves. Het Tweede Allocatieplan is weer onderwerp van gesprek als in de kamer als in september de nota Schoon en Zuinig wordt behandeld over korte en lange termijn klimaatbeleid. Deze manier van toewijzen is ook waar de Europese Commissie naar toe wil; men wil dat CO2-opslag per 2020 verplicht wordt voor kolencentrales en CO2-rechten alloceren per kilowattuur [x gram CO2/kWh], een CO2-benchmark dus. Nederland heeft de mogelijkheid dat nu reeds toe te passen. |
|