handel

Handel maakt CO2-opslag betaalbaar (FD 29/3)

JOS COZIJNSEN

Eon, Nuon en ONS Energie/SEQ kondigden onlangs aan om een nieuwe kolen- en gascentrale te bouwen met afvang en opslag van CO2. Dat is een innovatieve manier van extra energieopwekking en het is een belangrijke bijdrage aan de aanpak van het klimaatprobleem.

De bedrijven geven aan dat afvangen en injecteren in een gas- of olieveld circa dertig euro per ton CO2 extra kost. Interessant is dat deze bedrijven nu al kapitaal kunnen opbouwen door de emissierechten die zij te zijner tijd krijgen als forwards te verkopen. Een behoorlijke kolencentrale slaat al gauw drie megaton per jaar op. Met de huidige waarde van 27 euro per ton levert dat 81 miljoen euro per jaar op! CO2-opslag wordt zo een betaalbare optie.

Daarbij zijn drie zaken van belang: hoe worden emissierechten toegekend, hoe gaat de monitoring in zijn werk en hoe is de aansprakelijkheid geregeld?

Toekomstbeeld: een CO2-infrastructuur, van bron naar hergebruik en opslaglocatie?
wpe7.jpg (37640 bytes)

IPCC Special Report on CO2 Capture and Storage (2005)

De nieuwe kolen- of gascentrales vallen onder het emissiehandelssysteem, omdat ze fossiele brandstoffen stoken. En als zo'n bedrijf biomassa gaat bijstoken of CO2 afvangt, aan een frisdrankproducent verkoopt of opslaat, dan houdt het bedrijf emissierechten over. Op die manier kan een centrale met CO2-opvang en -opslag concurreren met andere centrales. Op termijn zal de beste manier van alloceren door middel van benchmarks gaan, waarbij de stroomproductie steeds schoner wordt.

De Europese Commissie wil graag een afgestemde monitoringregeling maken voor CO2-opslag, maar laat de lidstaten voorlopig per project een monitoringprotocol ter goedkeuring voorleggen. Voor het Kyoto Protocol telt de opslag mee; Noorwegen doet dit al jaren met toestemming. Daarom staat deze regeling al in het Nationaal Monitoringbesluit: als de CO2 gevolgd en gemonitord blijft, komen de emissierechten vrij.

De aansprakelijkheid moet nog geregeld worden: te denken valt aan een CO2-opslag-aansprakelijkheidsfonds of een verzekering. Deskundigen schatten het risico van de meest geschikte locaties op hooguit een procent lekkage over honderd jaar (IPCC 2005). De centrale in dit voorbeeld zou een risico van 300 ton CO2 per jaar lopen; de kosten bedragen dan 8000 euro.

De regering kan een infrastructuur met pijpleidingen en compressoren uitrollen, die CO2 van bron naar opslag brengt. Het leidingennet van Shell Pernis naar de glastuinbouw biedt daartoe de aanzet. En de Staat kan aan de opslag in de lege gasvelden verdienen. Zo wordt CO2-opslag haalbaar en betaalbaar.

Jos Cozijnsen is consultant emissiehandel,

www.emissierechten.nl

- Van Geel: "Eerst investeren in energiebesparing, duurzaam en CO2-opslag"(15/2) - Van Geel accepteert tweede kerncentrale of CO2-vrije kolencentrales; verbaasde reacties (12/2)