Analyse van de CO2-markt
Zie ook: 'CO2-markthistorie; wat ging hier aan vooraf

CO2-Markt: rustig beeld; weinig actie [15 maart 2010]

Zoals gebruikelijk was er begin maart weinig actie, omdat tientallen CO2-handelaren in Amsterdam waren op de jaarlijkse Pointcarbon CO2-markt conferentie. Maar ook wacht de markt af wanneer de veiling van emissierechten voor na 2012 plaatsvindt. Want vanaf 2013 moeten m.n. energiebedrijven voor al de benodigde emissierechten naar de markt en de veilingen. En hoe eerder de veilingen pl;aatshebben, hoe lager de prijs. Energiebedrijven wachten nog even af met bijkopen.

In de wandelgangen werd er veel over de BTW-fraude gesproken, die weliswaar ook op andere snelle markten voorkomt, maar toch veel schade, letterlijk en figuurlijk heeft teweeggebracht.   En al is door een aantal Lidstaten, w.o. Nederland, snel maatregelen genomen en is de BTW-plicht verlegd, waardoor de BTW-carousel onmogelijk is, sommige Lidstaten hebben dat nog nagelaten. En je ziet de fraudeurs, die nog niet zijn opgepakt, naar die landen uitwijken.  Herstel van vertrouwen is waar de markt behoefte aan heeft.  Op de conferentie probeerden analisten en markthandelaren de moed er in de houden. Want ofschoon de huidige prijs voldoende is voor het moment, een helder, lange termijn prijssignaal en het liefst omhoog, ontbreekt.

Toch prijssignalen

Er is nog geen aanleiding om een prijsdaling te verwachten. Even was er angst voor een ‘double dip’, d.w.z. een tweede val in de economie en aandelen door de recessie. Maar dat lijkt vooralsnog mee te vallen.  Als die tweede val er komt, zal het gevolg op de CO2-prijs beperkt zijn, omdat die, na de eerste recessie, in augustus 2008, teveel gecorrigeerd ijkt te zijn. Pointcarbon en Deutsche Bank en Baclays Capital presenteerden op de conferentie haar verwachting van de CO2-prijs na 2012.

Tot en met 2012 is er nog een overschot aan emissierechten en CDM-credits van 0,5 miljard ton CO2.

Omdat vanaf 2013 het aantal beschikbare emissierechten elk jaar minstens 1,74% afneemt is er van 2013 tot 2020 een tekort aan emissierechten van meer dan 2,5 miljard ton; dat wordt 4,6 miljard in het strengste scenario. En omdat het merendeel van de rechten geveild gaat worden verwachten analisten een prijs tussen 15 en 30 euro per ton CO2.  Zodra er een nieuw Klimaatakkoord is en er koppeling met andere emissierechten plaatsvindt, is een CO2-prijs mogelijk tussen 25 en 30 euro.

CO2-prijs weer op niveau van voor de Klimaattop [24 dec]
De CO2-prijs daalde  na de tegenvallende Klimaatbijeenkomst in Kopenhagen in eerste instantie van EUR 13,50 naar EUR 12,42. Hij herstelde zoicxh daarna iets tot net onder de 13 euro. Dat is het niveau van voor de klimaattop, die dus niets veranderde aan de fundamentele vraag en aanbod naar emissierechten.
‘Voor Kopenhagen zag je de prijs oplopen in de hoop dat er goede en duidelijke afspraken zouden komen. Nu dat is tegengevallen, zie je een correctie naar het niveau van voor de klimaattop. Maar aan het feit dat de prijs dinsdag alweer iets steeg, kan je zien dat dit geen instorting van de markt is.’

Lauren Segalen, hoofd emissiehandel van het Japanse bedrijf Nomura, deelt de langetermijnvisie van Cozijnsen. Tegenover persbureau Bloomberg verklaarde Segalen: ‘Het Europese emissiehandelsysteem is behoorlijk robuust en de afspraken en doelstellingen lopen sowieso door tot 2020.’
Volgens ons is het ook logisch dat de markt niet volledig in elkaar klapt. ‘Europa heeft nog steeds reductiedoelstellingen van 20 procent voor 2020. Tot die tijd wordt er sowieso gehandeld in emissierechten.’
Verder wijzen we erop dat energiebedrijven na 2013 al hun emissierechten op de emissiemarkt moeten kopen. ‘Het duurt nu wat langer dan het had geduurd mét een robuust akkoord, maar als je het ons vraagt gaat die prijs uiteindelijk gewoon richting de 20 euro.’

CO2-Markt: nervositeit bij handelaren [16 nov]

Schaarste weer in zicht
De CO2-prijs schommelt de laatste weken tussen de 13 en 14 euro voor het december 2009-contract. Hij staat nu op 13,50 (olie en stroomprijzen trekken wat aan). De CDM-credits uit ontwikkelingslanden blijven wat prijs en volume betreft achter. Met de groei die in de Euro-landen weer 0,4% toeneemt lijkt het met het overschot aan emissierechten snel afgelopen. Over 2009 hebben veel industriële sectoren nog emissierechten over. Maar gedurende het afgelopen jaar is veel van dat overschot  al aan de markt aangeboden.

En de groei in Nederland alleen al blijkt groter dan de reservepot van 18 miljoen ton emissierechten t/m 2012 aan emissierechten voor nieuwkomers. Het totale aantal aangevraagde emissierechten aan uitbreidingen, nieuw bedrijven en nieuwe energiecentrales overschrijdt de pot met twee miljoen ton (Emissiehandel Nieuwsbrief vanuit 13 november VROM.] Bij toewijzing zal de Emissie-autoriteit de kaasschaaf hanteren en krijgt iedereen wat minder.
Hieruit blijkt dat in eerste instantie, het totaal aantal rechten voor de periode 2008-2012, 10% onder de emissies in 2005, op zich een significant tekort creëerde. De economische crisis blijkt het tekort wel enige jaren te hebben uitgesteld.
Een ‘double dip’ wat overschot aan emissierechten betreft lijkt niet te gebeuren. Al geeft Barclays Capital aan dat de CO2-prijs eind dit jaar en begin 2010 nog 2 euro kan zakken.  Voor de volgende periode na 2012 verwacht Pointcarbon van 28 Euro in 2013 tot 40 euro in 2020. Energiebedrijven zijn na 2012, wat emissierechten betreft, volledig van veilingen en de CO2-markt afhankelijk.

Nervositeit bij CO2-handelaren neemt toe.

Handelaren zijn nerveus over de uitkomst van de mondiale klimaattop in december in Kopenhagen en het effect op de markt en de lange termijn CO2-prijzen. De handelsvolumes zijn niet hoog (zo’n 14 miljoen per dag). De markt wil graag de bovengrens testen en een ‘forward curve’ zien. En investeerders willen weten wanneer innovatie lonend wordt. Het was eenvoudig geweest als er in december een nieuw verdrag ligt met een reductiedoel in 2020 van 30%. Maar nu hebben wereldleiders in Singapore bijeen op de vergadering van de Asia-Pacific Economic Cooperation (Apec), op initiatief van de Deense premier, die de klimaattop voorzit, voorgesteld dat in 2 stappen te doen:

1.     In december dit jaar afspraken maken over het na Koppenhagen al beginnen met financieren van klimaatmaatregelen en -bescherming in ontwikkelingslanden en afspraken maken over de bescherming van tropische bossen. En er kan verder gewerkt worden aan de architectuur, afspraken om CDM te verbeteren, nieuwe instrumenten te ontwikkelen etc.

2.      een mandaat afspreken om te onderhandelen over een juridische instrument voor 2020 en 2050 uiterlijk december 2012. Dat geeft de VS de tijd om in de Senaat een emissiehandelssysteem uit te werken met reducties voor 2020 en 2050; die is in Kopenhagen nog niet zover.  Het besluit in Bali van december 2007 bevatte zo’n mandaat niet en het was afgesproken voordat Obama president werd.

Opgeschroefde verwachtingen ten spijt, het is een goed voorstel. Want de 190 landen waren ook nog niet zover. De Kyoto Protocol-verplichtingen lopen tot 2013. Dus 2010 is met 2 jaar ratificatie nog net op tijd, als de VS dan maar meedoen. En Obama probeert aldaar op bezoek, ook China mee te krijgen.

Na Kopenhagen kan de CO2-prijs hierdoor inderdaad even 2 euro naar beneden. Maar dat heeft dan niet te maken met schaarste aan emissierechten, maar met het feit dat beleggers en speculanten de markt dan even zullen laten voor wat het is om later weer terug te keren.

Opleving CO2-prijs was nazomereffect [27 aug ]

Na een zomer waarin de prijs tussen de range van 13 en 15 euro per ton CO2 schommelde, afhankelijk van tijdelijke omstandigheden was de CO2-prijs medio augustus door de grens van 15 euro gebroken; nu 15,30 per ton CO2. Even raakte de handelsprijs zelfs de 16 euro, de hoogste prijs sinds drie maanden. Maar met nog steeds kleine volumes, rond 13 miljoen rechten, terwijl dat gebruikelijk boven de 20 miljoen per dag ligt moet dat aan de krapte aan de markt te wijten zijn. Er was extra vraag door de energiesector. En er was meer interesse vanuit de financiële sector die speculatief op economische signaleren reageerden. Door de hoge temperatuur in veel delen van Europa en de druk op het stroomnetwerk nam de elektriciteitsproductie en de daarmee gepaard gaande emissies snel toe. Het aanbod van emissierechten nam niet toe, wat de snelle prijsstijging tot gevolg had. Kennelijk hebben industriële bedrijven, die door de trage economie met overschotten aan emissierechten komen te zitten, hier niet een voorschot op genomen. Het kan zijn dat de markt het einde aan de economische krimp aan ziet komen, omdat de stijging van de olieprijs, nu 74 dollar, lijkt aan te houden. De stijging van de CO2-prijs lijkt evenwel al tot stand gekomen; wilt u nog profiteren van de afgelopen stijging, dan moet er snel gehandeld worden.

Echte CO2-prijsstijgingen naar de langere termijn.

De prijsverhoging van de CDM-credits – nu 13,30 euro  per ton- van projecten in ontwikkelingslanden, die voor een deel emissierechten kunnen vervangen ging niet gelijk op; de ‘spread’ tussen emissierechtenprijs en die van CDM-credits nam toe tot 2 euro. Dat is een verder teken dat er nog geen zicht is op een verscherping van de algehele vraag en aanbod situatie op de CO2-markt. Een prijs naar boven de 18 euro bijvoorbeeld wordt door de meeste analisten dit jaar dan ook niet verwacht. De lange termijn CO2-prijssignalen zijn nog matig en de prijsstijging zal zeer langzaam en pas tegen het einde van deze periode 2011/2012 plaatsvinden. Er worden al stroomcontracten voor 2013 verhandeld; sommige energiebedrijven zullen daarbij meer ‘forward looking’ zijn dan anderen en de schaarste na 2012 inboeken in de stroom-prijs. Maar uit onderhandelingen over een nieuw Klimaatakkoord voor na 2012, waar in december in Kopenhagen afspraken over gemaakt moeten worden, kan opgemaakt worden dat industrie-landen hun kruit nog droog houden en nog niet al te ambitieuze doelen willen stellen. En de discussies in de Senaat over een aankomend Amerikaans emissiehandelssysteem laaiden afgelopen maand al hoog op zonder dat duidelijk is wanneer de leidende democraten een voorstel daartoe ter stemming gaan brengen.

CO2-markt maakt pas op de plaats [13 juli]

Er is amper een tekort aan emissierechten, en daardoor is de prijs van het december 2009 emissierechten-contract op de beurs gedaald naar 13 euro. Het 15 euro-prijsniveau van 2 weken geleden is voorlopig een plafond gebleken. De markt onderkent daarmee dat een CO2-prijs richting 18 tot 20 euro er momenteel niet in zit.

De stijgende aandelenkoers blijkt nog te weinig te berusten op herstel van de economie. De olieprijs – 75 dollar per vat – stijgt langzaam. Een stijgende olieprijs heeft diverse gevolgen: het maakt energiebesparing interessanter, dus dalende emissies en CO2-prijs. Maar het kan op een economische groei duiden, met meelopende emissies en CO2-prijsstijging. Echter, de stijgende olievraag kan ook vanuit het Oosten komen, zonder groei in de EU.

Nederland
Het emissiehandelssysteem wordt steeds beter in de Nederlandse wetgeving ingebed en vernieuwing ervan wordt voorbereid. De regering startte consultaties tot 1 juli over aanpassingen voor de wet CO2-emissiehandel (zie hier:). Het gaat om een aantal wijzigingen om de vergunningverlening te vergemakkelijken. Een uitgebreide openbare vergunningsprocedure vervalt. En het wordt mogelijk gemaakt om een aantal CDM- en JI-credits naar een volgende periode, na 2012, mee te nemen. En het wordt mogelijk gemaakt om AAU's te bezitten, dat wil zeggen rechten van het Nederlandse nationale Kyoto-budget. Dat betekent dat bedrijven in Nederland CO2-projecten zouden kunnen doen, in ruil voor verhandelbare AAU’s. En de aanpassing koppelt CO2-opslag aan het systeem voor emissiehandel. Het maakt het mogelijk dat CO2-rechten worden gespaard en kosten voorkomen bij opslag van CO2 en waar CO2 vrijkomt emissierechten moeten worden ingeleverd.

Internationaal
De onderhandelingen voor een nieuw VN-klimaatakkoord, te sluiten in Kopenhagen in december 2009, vonden de afgelopen 2 weken plaats (zie hier) . Ondanks het feit dat de VS meegaander was dan voorheen en ook zelf voorstellen indiende, zitten de onderhandelingen muurvast. De industrielanden lijken inderdaad tot december te willen wachten voordat ze toereikende CO2- doelstellingen op tafel willen leggen. Landen als China en India wachten hier op en of financieringsvoorstellen. Er is een groeiende groep ontwikkelingslanden: Mexico, Costa Rica, Zuid Korea, Zuid Afrika en ook China dat zelf meer CO2-maatregelen gaat nemen.

Er is dus een kans dat er naast op in plaats van het mondiale klimaatverdrag er bilaterale afspraken komen met China en Brazilië bijvoorbeeld en dat er sowieso een internationale CO2-markt ontstaat met de EU, VS en andere grote landen. Dat zou een lange termijn signaal aan het bedrijfsleven zijn en zou de lange termijn waarde van CO2-rechten verhogen.

Voorspellen CO2-markt steeds lastiger; daling op korte termijn mogelijk [21 april].

Uit het rapport van de Europese Commissie over de emissiecijfers over 2008 kan je afleiden dat Europese bedrijven het eerste halfjaar door de schaarste aan emissierechten vanaf 2008, flink hebben moeten besparen of bij moeten kopen.
Zie: Rapportage CO2-emissies 2008: daling 4,2%. Prijs CO2 stijgt €1 [JC 1 apr.]
Vanaf September kromp de economie voor een aantal productiesectoren. Men ging massaal verkopen, waardoor de prijs erg daalde.

Wat betekenen de cijfers voor de schaarste en de prijs de komende tijd
Omdat de totale emissieruimte over 2008-2012 10% beneden de emissies van 2005 is, was er een grotere kans op een tekort. Het tekort in 2008 was 4%. Wat de prijs nu gaat doen, hangt af van de vraag of bedrijven al rekening houden met het tekort dat tegen 2012 weer verder toeneemt of dat ze oog hebben voor de recessie nu en liever het overschot over 2009 al cashen. Societe General vindt de CO2-markt 'bullish' en verwachte sterke stijgingen. Societe General en Deutsche Bank gaan uit van een schaarste tot aan 2012 van maximaal 80 Mton, terwijl men voor de recessie uit ging van 200 Mton.   Barclays Capital verwacht dat de recessie lang aanhoudt en verwacht dat er een overschot van 20 Mton is tot 2012. 

Voorspellen lastiger
De verwachtingen liggen ver uit elkaar - van 14 tot 44 in -2012 - en het wordt steeds moeilijker een toekomstplaatje te schetsen. Onbekend is hoe lang de recessie aanhoudt en welke emissiehandels-sectoren het vooral treft. Maar bovendien speelt er een aantal factoren die specifiek zijn voor de CO2-markt:

• Een statistisch berekend overschot aan emissierechten komt vaak pas veel later of helemaal niet op de markt; bekend is dat Poolse bedrijven een overschot hebben. Dit is nog niet op de markt aangeboden.

• Bedrijven ontwikkelen heel eigen en verschillende strategieën voor emissiehandel. Sommigen zijn heel actief op de markt, anderen minder, weer anderen handelen een keer per jaar, terwijl weer ander hun CO2-maatregelen jaren uitstellen. Een hoge CO2-prijs heeft baat bij bedrijven die ‘forward looking’ zijn, maar voor veel bedrijven is ‘cash king’ en stelt men een strategie voor de CO2-markt uit.

• De CO2-markt is geen emotie-markt, maar een ‘compliance markt. Uiteindelijk moeten bedrijven tijdig over emissierechten beschikken om te kunnen opereren. Dat leidt tot grote pieken. We zien we nu een sterke stijging in de emissieprijs, omdat bedrijven in mei de rechten moeten inleveren en eventuele tekorten moeten aanzuiveren. Dat doet zich jaarlijks voor. En we zullen een grote piek in 2012 zien: het laatste jaar voor 2013, vanaf wanneer de meeste emissierechten niet meer gratis verstrekt worden, maar worden geven.

Korte termijn verwachting

Ik denk dat we de komende tijd een combinatie van strategieën zien, zo veel mogelijk ‘cashen’ nu, en later terugkopen – dus ‘short’ gaan-. Als de Poolse bedrijven hun rechten aanbieden is een prijs onder 10 tot 9 euro mogelijk; net zo laag als het ‘all time low’ in februari. De lange termijn is rooskleuriger voor de CO2-prijs.
Er is inderdaad sprake van 'uitstelgedrag'. Het dagvolume verhandelde contracten voor de levering van emissierechten in december 2012 [nu 20 miljoen ton] neemt sterk toe. De prijs is volgens Societe Generale dan ook hoger dan gebruikelijk, dus meer dan ‘carry cost’ interest voor contracten over levering na 3 jaar. Men noemt deze prijsverhouding tussen 2008- en 2012-contracten 'super contango'.

Geen fundamenteel nieuws, CO2-prijs waait met diverse winden mee [15 mrt].

Met grote uitslagen naar beneden en naar boven, lijkt de CO2-prijs zich de laatste weken toch snel te herstellen naar boven de Euro 11 per ton. De vraag is of dat stand houdt. Want in mei worden de geverifieerde emissiecijfers van de deelnemende bedrijven over 2008 gepubliceerd.

We weten dan meer over de grootte van het overschot aan emissierechten in de laatste maanden van 2008. En er komen nog meer verkopende bedrijven uit de Oost-Europese Lidstaten op de markt, die hun overschot willen cashen. En er zullen verkopers zijn die hun verwachte overschot van 2009 al van de hand doen. Een daling naar 7 euro, voor korte tijd, wordt dan ook niet uitgesloten, alvorens de CO2-prijs vanaf 2011 weer boven de euro 20 uit zal komen.

De huidige volatiliteit en hoge prijs komt, omdat de CO2-prijs aanhaakt als de olieprijs stijgt, zoals vorige week naar boven $ 45 per vat, zij het voor korte duur. Dat doet ze ook, nu de stroomprijs in Duitsland toeneemt (met 1,9% naar 46,50/MWh). Maar dat zijn stijgingen van korte duur. De CO2-markt had juist in het verleden ervaren dat de CO2-prijs niet zo zeer met de olieprijs samenhangt, maar op de eigen merites van vraag en aanbod beoordeeld moet worden.
Maar de markt wil nu eenmaal, als daar maar enige aanleiding voor is, hogere prijzen in de toekomst zien. Ook wordt de markt wat meer  ‘forward looking’, de ‘spread’ tussen de afzonderlijke futures contract neemt weer wat toe (zie grafiek).

Europa
De Europese Commissie zie graag dat regeringen vanaf 2012 minstens de helft van de opbrengst van de veiling van emissierechten besteed aan klimaatbeleid. Er is rond 2020 wereldwijd 175 miljard nodig om de emissies voldoende terug te brengen. Maar de Europese Ministers van Financiën wilden daar op hun vergadering   Brussel deze week niet mee instemmen. Zo wil Wouter Bos de gelden gebruiken om de economie te stimuleren, deels voor groene banen, maar hij wil de handen vrijhouden. De Financiën minstens geven aan dat het meeste geld voor klimaatbeleid uit private middelen moet komen. Dat betekent dus meer gebruik maken van de CO2-markt. Dat zal zeker ook voor het voorkomen  van ontbossing gelden.

In een Resolutie roept het Europees Parlement de Commissie op haar verzet tegen een koppeling van bos-credits en de emissiemarkt te staken. Men wil dat als landen meer ontbossing tegengaan dat ze verplicht zijn, ze emissiecredits mogen verkopen op de CO2-markt, want dat geeft zicht op meer en langduriger financiering, dan via subsidies.

Bodem CO2-prijs nog niet in zicht; markt nog te weinig 'forward looking' [23 jan]

De bodem van de CO2-prijs is toch nog niet in zicht. De cijfers van het laatste kwartaal in 2008 laten zien dat de productie van de Nederlandse industrie 7% lager was dan het januari er voor. Omdat lagere productie gepaard gaat met minder CO2-emissies is er bij veel bedrijven een overschot aan emissierechten. Zij verkopen hun overschot massaal. Dat heeft mede geleid tot een daling van de emissieprijs. De CO2-prijs is meer dan gehalveerd t.o.v. medio 2008 en op het '2 year low' van Euro 13.50.

De prijs van offset CDM-credits van CO2-projecten uit ontwikkelingslanden naderen de bodemprijs van Euro 12, waaronder men verwacht dat deze projecten niet lonend meer zijn. De spread tussen emissierechten en CDM-credits is met iets meer dan Euro 1 een 'all time low'; in juni was het verschil Euro 8: met Euro 28 voor een emissierecht en Euro 20 voor een een CDM-credit. Dit kan een opmaat zijn naar eenzelfde mondiale CO2-prijs.

Emissierechten-schaarste geslonken, maar blijft bestaan; prijs van euro 10 mogelijk
Omdat de totale emissieruimte voor bedrijven onder emissiehandel is gezet op 5% beneden 2005-niveau is er nog steeds een tekort aan emissierechten. Maar zolang de industrie nog geen zicht heeft op het eigen herstel houdt men geen rekening met dit tekort.

• Fortis Bank constateerde eind vorig jaar al dat veel bedrijven niet forward looking zijn, waardoor ze de komende jaren een CO2-prijs van Euro 9 voor mogelijk houden. Als bedrijven goed kijken naar demand end supply en het tekort, ligt een CO2-prijs van Euro 27 meer voor de hand.
• De Deutsche Bank heeft hun verwachtingen door de aanhoudende economische stagnatie en lagere olie-prijs naar beneden Euro 10. Men berekent dat de emissies in 2009 10% onder 2007 kunnen komen Dat halveert het jaarlijks tekort van maximaal 100 miljoen ton naar 50 miljoen ton emissierechten.

Energiebedrijven vullen hun tekorten nog niet aan; men wacht op lange termijn signaal
De energiebedrijven die met een groot tekort aan emissierechten over de periode 2008-2012 zitten wachten nog af hun tekorten aan te vullen. Men kijkt hoever de prijs nog zakt. De CO2-markt wacht ook op de signalen uit de VS: zullen ze vanaf 2010 een cap-and-trade systeem beginnen? Zullen ze ook bij de internationale onderhandelingen de leiding nemen bij het sluiten van een nieuw mondiaal klimaatakkoord, waarbij ook China betrokken is? Zullen en lange termijn signalen komen 80% in 2050.

De EU gaat in elk geval voor 20% reductie in 2020, een jaarlijkse vermindering van 1,74% aan emissierechten vanaf 2013.
Zie: Europese afspraken over CO2-emissiehandel na 2012 [4 jan].
Omdat de energiebedrijven 100% van de emissierechten moeten kopen oop de markt en veilingen en ook de industrie steeds minder emissierechten gratis krijgt zal men al vooor 2012 extra emissierechten kopen om te 'banken' voor later. Maar op dit moment vindt deze 'long buying' nog niet plaats.

De crisis in de financiële wereld van medio en eind september, gevolgd door dalingen op alle aandelenbeurzen had nog weinig invloed op de CO2-prijs Zie 'Verhouding ontwikkeling CO2-prijs, AEX en New York Stock. Exchange'. Hij daalde een paar procent, van Euro 25 naar Euro 22 maar krabbelde weer enigszins op naar Euro 23. Marktpartijen realiseerden zich dat CO2-rechten toch nodig zijn om te produceren en dat de stemming op de beurs weinig invloed heeft op deze ‘compliance markt’. Verhandelde dagvolumes behaalden records met 20 miljoen ton CO2-rechten op een dag.

Maar sinds medio en eind oktober realiseren delen uit de industrie, staal, aluminium, chemie e.d. dat de verwachte groei tegen zal vallen. De productie-vraag in de EU en ook vanuit China valt terug. Dat heeft natuurlijk wel invloed op de CO2-prijs, want die wordt door vraag & aanbod bepaald. De industrie zet het verwachte overschot aan emissierechten nu op de markt.

De CO2-prijs heeft eind oktober aan ’18 month low” gehaald van Euro 17! We verwachten de komende maanden lage CO2-prijs niveau’s. De daling zal doorzetten totdat men zich realiseert dat de investering in schone installaties en schonere energie ook uitstel oploopt, waardoor men langer afhankelijk zal zijn van energie door kolen, waardoor de vraag en dus ook de CO2-prijs weer omhoog gaat. Het dagelijks verhandelde volume is nu laag, onder de 10 miljoen omdat me niet weer hoe laag de bodem zal liggen.

Verhouding ontwikkeling CO2-prijs, AEX en New York Stock Exchange

bron: Binck.nl

De schommelingen van de CO2-prijs – daling gevolg door stijging door extra inkoop door energiebedrijven – zal blijven voortduren tot de markt in de loop van 2009 meer informatie heeft over het CO2-beleid van de VS en of er een nieuw lange termijn Klimaatverdrag komt voor na het Kyoto-protocol, vanaf 2013. Dan pas beseft de markt wederom dat vraag en aanbod de prijs bepalen. Want ook zonder de verwachte economische groei is er een tekort aan emissierechten. Het totaal toegekende rechten is 10% lager dan in 2005 en zo diep zal de economie niet dalen.

Zie verder: 'CO2-markthistorie; wat ging hier aan vooraf'