Marktanalyses t.a.v. CO2-emissiehandel pagina vernieuwd: 01/08/11

EU tCO2 2005: € 23,65 + ...........EU tCO2 2006: € 23,55 -..........EU tCO2 2007: € 23,50 -...............                       
ERU tCO2 € 4 -6 - ............CER tCO2 € 2-6 -........... UK ETS tCO2e £ 1½-2¼ - ...........EU Penalty '05/'07: €40/t ............'08-'12............ €100/t...................................

CO2-markt; Met €16,80, pas op de plaats; de trend blijft bullish [20apr]

De CO2-markt neemt deze week even pas op de plaats: de dagvolumes zijn lager – 23 miljoen ton; vorige week 34 miljoen ton – en de prijs daalt iets door winstneming van 17 euro naar 16,75 per ton CO2. De veiling van 200.000 Oostenrijkse emissierechten op 11 april op sloot daar iets onder me 16,40. Dit was een van de laatste daden door het Nederlandse platform Climex. Het CDM-contract daalt mee van 13 naar 12,80

De andere energieprijzen daalden eveneens: het Duitse stroomcontract  daalde 66 cent naar €59.17/MWh. Een vat Brent olie daalde $ 1,45 naar $125.20/vat.  Het Britse gascontract voor mei daalde 0,3% naar 61.20 pence per therm.

Trend: Een duidelijke, langzame bull-tred

Langzaam maar zeker tekent zich een forward curve af voor het CO2-contract, waarmee investeerders meer rekening zullen gaan houden.

Sinds de ramp in Japan in maart is de niet alleen de CO2-prijs van het lopende jaar gestegen, maar ook de ‘spread’ tussen de opeenvolgende jaarcontracten. Deels door de inflatiestijging, maar deels door de druk op de CO2-prijs en deels door het lange termijn effect van de inzet van kernenenergie, zien we de spread tussen jaarcontracten vergoten.

§          Was het verschil tussen het december 2011 en december 2012 contract enige maanden geleden nog 0,50 cent, nu is dat zo’n 0,80 cent. 

§          Ook voor het langer termijn contract is de spread vergroot. Was het verschil tussen het december 2011 en december 2020 contract een maand geleden nog 5 euro, nu is de 2011-2020 spread 11,30 euro.

En al wordt er nog weinig in het 2020-contract gehandeld  – het meest actief worden CO2-contracten t/m dec. 2014 verhandeld -   het lange termijn CO2-prijs effect heeft wel invloed op de beslissingen van energiebedrijven om al dan niet te investeren in nieuwe kolencentrales, of deze beslissing uit te stellen.

'Back in business again' [ 24 mrt 2011]

Na de diefstal van miljoenen tonnen aan emissierechten in de registers door phishing en hacking zijn de emissierechten weer terecht; ze kunnen het register immers niet uit. Oostenrijkse en Tsjechische bedrijven hebben hun gestolen rechten weer terug. De veiligheidsmaatregelen en bescherming zijn nu aangescherpt. We are in business again:

• De handel in CO2-futures liep sowieso door; maar nu is ook de 24-uurs spothandel (maximaal 10% van de markt) weer open.

• Er is wat meer volatiliteit in vraag/aanbod en prijs. Er wordt ingekocht door energiebedrijven die de CO2-kosten willen vastzetten door toekomstige stroom-contracten, wat de prijs opdrijft.

• Prijsverhoging wordt versterkt door de stopzetting van kerncentrales in Duitsland, door de ramp in Japan, en de discussie over kernenergie in diverse Lidstaten. Dat betekent meer kolen-stook, dus meer CO2-emissies, meer emissierechten nodig en dus een   hogere CO2-prijs; eigenlijk is dat een correctie van de prijs die omlaag ging toen Duitsland besloot de kerncentrales langer open te houden (nu 16.60) Euro 120.000!

• Er is ook winstneming. Als een bedrijf 40kton emissierechten verkoopt voor euro 17/ton, die het 2 maanden geleden voor euro 12/ton had gekocht had hij vorige week euro 200.000 verdiend.

• Bedrijven die emissierechten nodig hebben voor hun CO2-verplichting kunnen ook winst boeken door spread trade. Een bedrijf dat voor 2011 300.000 ton emissierechten p/jaar heeft gekregen, kan voor 30.000 ton CO2-emissies afdekken (maximaal 10% van de emissies)  met zgn, CDM-credits. Deze kosten nu euro 12,60. Omwisselen van emissierechten voor CDM-credits levert door het prijsverschil deze week  Euro 120.000 winst op.

Prijsprognoses
Deutsche bank verwacht dat de prijs eind 2011 18 euro wordt. De grens van 17 euro is recentelijk een paar maal doorbroken. Maar door schommeling in olie, gas- en kolen-prijs en dus onzekere stroomprijs en winstnemingen is deze er steeds weer onder gedoken.
Begin maart vond in Amsterdam het jaarlijkse Carbon Markets Insights plaats. Pointcarbon presenteerde daar de prognoses voor 2020. Men verwacht dat de prijs in 2020 op Euro 30 per ton CO2 komt. Als de EU voor 30% reductie gaat wordt het 40 Euro; als alles economisch tegenzit wordt het 20 Euro.

Momentum nodig
Andere experts hielden het publiek voor dat voorspellingen beter niet uit moeten komen en dat de handel het best floreert als er ‘black swans’ voorkomen: onverwachte events. Voordat speculanten, die toch nodig zijn voor liquiditeit, de CO2-markt weer betreden moeten er wel nieuw momentum komen, zoals de regelmatige Europese veilingen van 1 miljard ton emissierechten per jaar. 

Meer aandacht voor futures-emissiehandel na diefstal bij spothandel [16 febr]

Prognoses hadden het eerder voorspeld, de 15 euro-grens wordt dit jaar sowieso gebroken, richting 20 euro. Groeivertraging, uitstel van investeringen, en het voorlopig vroeg einde van de winter had dat alleen wat uitgesteld. De prijzen van emissierechten voor de futures van 2012 t/m 2020 zijn ‘in contango’, d.w.z. de opvolgende jaren zijn hoger door de opslag van interest-rente. Dat heeft bank Société General (SG) ertoe gebracht haar prognose voor de CO2-prijs voor 2011 terug te brengen van 19 naar 15,40 euro/ton. De energieprijzen trekken weer aan, waardoor er weer ruimte is voor hogere CO2-prijzen.

De weg omhoog voor de futures prijs wordt nog bevorderd door de negatieve aandacht voor directe spothandel. Die handel gaat binnen 24 uur in cash, snel en daarom met risico’s. De Europese Commissie had na ‘phishing’ diefstal en inbraak in systemen van bedrijven van een paar miljoen emissierechten in een paar registers, de ‘fysieke’ overdracht van emissierechten tussen de rekeningen en emissieregisters stilgelegd. De Commissie en de Emissie-autoriteiten kunnen de beveiliging aanscherpen en de rekeninghouders controleren. Want voor ontvreemding is een eigen rekening nodig.

De Registers van Nederland, Frankrijk, Duitsland, Portugal, Slowakije en het VK zijn weer open; die zijn veilig. Spothandel en het overdragen van emissierechten van rekening naar rekening is daar weer mogelijk. Het Spaanse register gaat ook open. Een spotprijs zien we nog niet genoteerd. SG verwacht dat de spotprijs, als de spot-platforms, zoals Climex, weer opengaan dit jaar met bijna een euro lager dan die van emissierechten zal zijn.

Dus is er meer aandacht voor futures, via beurs en OTC, sowieso meer dan 80% van de handel. De handel neemt ook toe met een dagvolume van 20 miljoen ton emissierechten. De handel heeft daar niet stilgelegen en ook is daar geen sprake van een beurscrash of zo. Het vertrouwen onder markt-deelnemers in futures-emissiehandel is goed.Maar men wil dat de Commissie de emissierekeningen net zo beveiligd als bankrekeningen.

Bedrijven nog weinig ‘forward looking’

Het idee is dat energie-bedrijven nog voorzichtig zijn met het aangaan van forward stroomcontracten voor na 2012. Dat zullen ze binnenkort doen, waarna de CO2-prijs zal stijgen omdat men in de contracten de CO2-kosten moet meenemen, zgn ‘third phase hedging; . Geen kwestie van ‘windfall profits’ meer, maar reële kosten, omdat energiebedrijven na 2012 geen emissierechten meer gratis krijgen. Een ‘vraag-markt’ dus voorlopig. Want overschot is er nog voldoende bij de industrie.De industrie gaat nog een proces in tot en met juli 2011 van emissiecijfers voor de benchmark inleveren, waarna ze de gratis allocatie tot en met 2020 horen. Die bedijven zijn nog niet actief op de CO2-markt.

CDM-prijs gesplitst

Voor het eerst zullen we volgens SG een andere prijs zien voor zgn industriële CDM CERs, voor de HKF- en N2O-projecten van € 12,10, omdat deze door bedrijven slechts bruikbaar zijn tot mei 2013 (zie artikel over CDM elders in dit Bulletin). De andere CDM CERs zullen een prijs van € 14.10 zien, stijgend naar € 18 in 2020 omdat deze t/m 2020 gebruikt kunnen worden.

CO2-prijs nog vast in een 'lastig energiecomplex [22 dec 2010]

Voor het eerst steeg de CO2-prijs na een Internationale Klimaattop. De CO2-prijs steeg na Cancun met 0,7% naar Euro 14,69 per ton CO2e voor het december futures-contract. Na de mislukte top in Kopenhagen daalde de prijs een paar procent. Al heeft de top in Cancun niet direct geleid tot aanscherping van de doelen in 2020, de voorwaarden daarvoor komen wel dichterbij:
- de VN heeft bewezen transparant te kunnen onderhandelen en afspraken te kunnen maken;
- er is een mandaat en werkprogramma, zodat de volgende top, dec.2011 in Durban nadere afspraken kan maken;
- er is een groeiende aandacht voor ambitieuzer markt-instrumenten, ook bij ontwikkelingslanden;
- ook voor het voorkomen van tropische ontbossing en stimuleren productievere landbouw kan de markt worden gebruikt;
- het project-mechanisme voor ontwikkelingslanden [CDM] wordt aangescherpt.

Daling door energiemarkt-complex
De CO2-prijs is echter de afgelopen week gedaald, even zelfs naar onder Euro 14, en is nu op euro 14.34. Dat ligt evenwel niet aan de fundamentele waarden van de CO2-markt, want de schaarste neemt toe vanaf 2011, omdat zeker de helft minder CO2-rechten gratis worden verdeeld..
Prijsdaling komt door de situatie in het energie-marktcomplex; de samenhang tussen kolen en gas [beide staan hoog door toename mondiale vraag] en de stroomprijzen blijven achter [Duits 2011 stroomprijs € 50/MWh]. Er is dan weinig ruimte voor meenemen CO2-prijsverhoging in de stroomprijs. Olie steeg wat door toename vraag en afname reserveverwachting. Dat geeft energie- en emissie-besparing voordeel.
De prijs van de 'goedkopere' CDM-credits [CERs] neemt t.o.v. de emissierechtenprijs weer toe. Het verwachte aanbod neemt af, door de extra controles en minder investeringen, nu euro 11.30.
De spotprijs - contante overdracht - en de futures prijs kwamen op hetzelfde uit, door de expiratie van de futures contracten, die eind december geleverd worden. Nu, na expiratie, neemt de prijsdruk wat af. En bedrijven die voor 2010 hun tekort wilden aanvullen hebben dat voor de kerstvakantie gedaan.
De prijs kan nog stijgen als de winter strenger wordt; met de Elfstedentochtverwachting mee, zeg maar. De dagvolumes zijn momenteel  laag, zo'n miljoen ton CO2, waar dat op actievere dagen meer dan 20 miljoen is. Een actieve day-trader kan dan snel tot prijsschommelingen leiden.

Langere termijn: voor 'forward looking' bedrijven
De futures prijs van bijvoorbeeld 2020 is nu nog maar euro 22 per ton CO2. Dus een 'forward looking' bedrijf dat emissierechten nodig heeft in de toekomst en prijs-risico voor de toekomst wil voorkomen, die kan al contracteren en is met een prijs van 22 euro in 2020 goekoop af. De beperkte mogelijkheid om nog HFK- en N2O-credits na 2011 te gebruiken in de EU leidt volgens de Deutsche Bank tot een CO2-prijs van € 30-37 in 2020.

CO2-marktanalyse: fundamentals CO2-markt veranderen; CO2-prijs vindt langzaam weg omhoog [17 nov. 2010]

We zien een aantal fundamentele waarden rond de CO2-markt veranderen, die invloed hebben op vraag en aanbod naar emissierechten en de prijsvorming. Sommige van de veranderingen zijn tijdelijk, anderen zijn wellicht structureel. De CO2-prijs vindt de weg omhoog, maar dat gaat zo langzaam als de economie zich herstelt. Diverse besluiten in de EU kunnen die weg wel bespoedigen.

Korte termijn ontwikkelingen:

• de koude treedt in: niet alleen in de EU, weliswaar langzaam, maar ook in China, wat de vraag naar brandstoffen doet toenemen en dus de prijs van brandstof; energiebesdrijven moeten meer stoken dus emissies en emissieprijs neemt toe.

• Het Duitse stroomcontract voor 2011 staat het hoogst sinds begin oktober met €49.25/MWh.

• De kolenprijs voor 2011 staat met $107.50/ton zeer hoog; als je daarbij de hogere CO2-kosten dan bij gas optelt, wordt de winst voor kolenstroom t.o.v   gas steeds marginaler. De CO2-prijs stijgt met de hogere stroomprijs mee. Maar het voordeel van kolenstroom wordt steeds kleiner. Nu de CO2-prijs is gestegen naar boven 15 Euro, het hoogste sinds een maand, wordt gas interessanter. Als dat op grote schaal gebeurt, en men meer voor gas kiest, dan daalt de CO2-prijs weer iets waardoor daarna kolen interessanter wordt. De capaciteit op de gasmarkt, en de ruimte voor energiebedrijven om te switchen van kolen naar gas is echter beperkt.

• Barclays Capital voorspelt een CO2-prijsstijging van 25% in 2011 naar 20 Euro/ton, met name door actiever inkopen van energiebedrijven

• De spread tussen het 2010 emissierecht (15,10) en de CDM-credits (12,48) is minder dan 4 Euro, maar nog steeds veel hoger dan eerder dit jaar. Het aanbod van CERs neemt af, door de VN-onderzoeken naar HFK-projecten in China, India en Korea. En de Europese Commissie zal eind deze maand met een Voorstel komen deze credits niet meer te gebruiken onder het EU emissiehandelssysteem. Chinese, Indiase en Koreaanse bedrijven zijn ontstemd, want ze volgen de regels. Maar de EU vindt de projecten weinig ambitieus. Dat verklaart de druk op de CDM-prijs.

• De EU wil met bedrijven in die landen liever sector-afspraken maken dan via het CDM. Dan haal je meer reducties en de kwaliteit van credits neemt toe. Indiase en Britse bedrijven-organisaties maakten vandaag bekend bilaterale afspraken te willen maken, nu een mondiaal akkoord nog achterwege blijft (http://planetark.org/wen/60235 ). Ook Californie Gouverneur Schwarzenegger denkt dat een wereldwijde afspraak tussen Staten over CO2-reducties (te beginnen met 20), het vacuüm kan vullen zolang er geen mondiaal akkoord komt (http://tinyurl.com/29fcc8j )

Lange Termijn

De Europese Commissie heeft nu definitief aangegeven dat de veiling van emissierechten voor na 2013 niet volgend jaar al kan plaats vinden (http://bit.ly/bnmijl). Energiebedrijven, de helft van de Europese emissies, krijgen vanaf 2013 geen gratis rechten  meer, maar moeten alles op de markt of veiling kopen. Men heeft behoefte aan vroege zekerheid. Maar een latere eerste veiling, laat de huidige prijs stijgen van de in de markt beschikbare emissierechten. Voor landen is dat wellicht een gunstig effect van later veilen.

• Pointcarbon schat de CO2-prijs nu in op Euro 30 in 2016. Dat is 3 Euro lager dan eerst, door de toename van duurzame energie in de EU. De trage investeringen in duurzame energie in de EU betekenen dat de schaarse aan emissierechten t/m 2020 2,5 milard ton is. Als de EU haar doel voor 2020 optrekt naar 30%, dan loopt het tekort zelfs toe naar 4,9 miljard, met een CO2-prijs van 30 tot 50 Eur/ton.

• Franse bank Société General schat in dat pas in 2017 er een tekort optreedt en wel van 400 miljoen ton, met een CO2-prijs in 2020 van 22 Euro. Bij beperkingen van het gebruik van CERs wordt dat 40 Euro/ton en met het oprekken van het EU-doel naar 30% verwacht men een CO2-prijs van 60 Euro in 2020.

• Bij de berekeningen van de schaarste houdt men er amper rekening mee dat er vanaf 2013 veel nieuwe bedrijven meedoen [in chemie in aluminium bijvoorbeeld] ; die hebben geen overschot en moeten sowieso kopen.

• de snelheid van de stijging van de CO2-prijs zal voor een groot deel van het economisch herstel afhangen en van de plaats waar dat herstel plaatsvindt. Een belangrijke indicator voor herstel is de index van de prijzen voor het vervoer van bulkgoederen als ijzererts, rijst e.d., de Baltic Dry Index. Deze laat groei zien, maar zeer traag en met horten en stoten: http://www.dryships.com/pages/report.asp .

Lange termijn CO2-markt bullish, maar nu lage handelsvolumes, weinig beweging [15 okt]

Het profiel van de CO2-prijs is al gedurende enige tijd ongewijzigd, in een bandbreedte tussen 13 en 16 euro per ton CO2 voor het contract voor emissierechten voor december 2010. De markt is nog steeds ligt ‘bullish’, en zal de grens van 16 euro spoedig testen, maar de marktpartijen wachten duidelijk op duidelijkheid over 4 zaken:
1. hoe de benchmarking voor industrie voor de gratis emissierechten na 2013 t.b.v. uitpakt; wordt eind 2010.
2. of de EU haar doelstelling voor 2020 nog opschroeft van 20% naar 25% danwel 30%;  het VK, Zweden,
    Denemarken en Duitsland zijn daar als enige Lidstaten voor. De EU neemt hier na de Klimaattop in Cancun, op de
    EU-top, maart 2011 en besluit over
3. de vaststelling van de veilingregels en de timing;.
4. wanneer de economie nu echt aantrekt. De vooruitzichten in de VS en de EU zijn nog steeds niet duidelijk. 
    De zogenaamde Baltec Dry Index, die de prijs van goederenvervoer aangeeft en die ook als eerste de
    economische crisis aankondigde, laat nog geen aantrekking van de productie en handel zien. De olieprijs staat het
    hoogst in 4 maanden, $ 82 per vat, door de vraaggroei in China, maar elders nog weinig.

Deze 4 issues zullen bepalen of de emissiemarkt na 2012 long of short is.  De onduidelijkheid heeft tot effect dat de prijs geen richting aangeeft en dat we lage dagvolumes zien, onder 17 miljoen ton, waar dat voorheen meer dan 30 miljoen ton per dag was. De veiling van 4,4, miljoen ton aan emissierechten gisteren in het VK van gisteten; daags voor een veiling zien we vaak een daling.

CDM-markt: stilte voor de storm

De ‘spread’ tussen emissierechten en CERs was door de toename van de kritiek op CDM-projecten toegenomen van 1,50 Euro naar 2,80 Euro; inmiddels is dat tot rust gekomen op net iets boven 2 euro. Het niveau van emissierechten en CERs is deze maand wel iets verhoogd (13 euro per ton).

Zelfs de Nederlandse regering moedigt een doorlichting van de CDM-markt aan, zo stond in het concept Regeerakkoord. De VN heeft dat onderzoek al ter hand genomen. En de Europese Unie hoopt dat ten tijde van de Klimaattop in December maatregelen genomen worden om onbetrouwbare CDM-projecten (de opgeklopte HFK-reductie van koelmiddelenfabrieken in China, Korea en India). En mocht dat niet lukken, dan kan de EU zelf haar CO2-markt sluiten voor het gebruik van HFK-credits. De Europese Commissie wil het toelaten van ‘goedkoper’ CDM-credits voor na 2013 sowieso beperken, om prijsverhoging te stimuleren.

De organisatie van bedrijven die onder emissiehandel vallen of in CO2-credits handelen, IETA, worstelt zelf met het onderwerp. De handelaren en projectontwikkelaars en de energiehandelaren (EFET) vinden dat de regels tijdens het spel niet veranderd mogen worden. De bedrijven die emissierechten nodig hebben om aan de CO2-verplichtigen te voldoen zien wel het afbreukrisico van opgeklopte CDM-credits en willen wel wijzingen. Overigens zal aanscherpen van regels waarschijnlijk leiden tot waardevermeerdering en hogere prijzen van nieuwe projecten.

CO2-prijzen matigen enigszins; nog te weinig lange termijn signalen [23 sept].

Na de zomerdip, waarbij de CO2-prijs van 16 naar 14 euro per ton CO2 daalde, is de run van de CO2-prijs naar boven iets gematigd. De reden is dat lange termijn signalen, voor 2020, nog uitblijven.
De CO2-prijs daalde van het 2010 contract van 15.70 naar iets onder 15 euro per ton, wat voor sommige handelaren een teken was te verkopen. De korte run was te wijten aan besluiten over CDM-credits, waardoor het aanbod daalde en de prijzen van beschikbare CERs en emissierechten steeg.
De markt als geheel is momenteel ook iets matiger, door de dalende gasprijs in het VK (46,50p/therm, zomer 2011) en de Duitse stroomcontracten (52,06/MWh). De kolenprijs steeg iets ($ 97,35 per ton) Olie-prijs is met stabiel want de markt ($ 74,20 per vat) verwacht dat de economie in de VS weer iets aantrekt.

Risico’s zijn te mijden maar grote investeringen zijn nog niet rendabel

Maar de CO2-markt zelf ontbeert lange termijn signalen. Een bedrijf dat geen risico wil lopen en prijsonzekerheid wil vermijden en in ‘compliance’ wil zijn in 2020, kan zich op de beurs van een contract voor December 2020 voor 23,38 euro per ton CO2 verzekeren; dat was eerder 24 euro.

In afwachting van besluiten EU

Maar een bedrijf dat wil zien of geplande lange termijn duurzame investeringen rendabel zijn - de prognose voor 2020 ligt tussen 25 en 40 euro per ton! - wacht op een aantal besluiten in de EU:

• men wacht op zekerheid vanuit de Europee Commissie omtrent de CO2-benchmark per ton product in de chemie en raffinage bijvoorbeeld
  (Zie: http://ec.europa.eu/environment/climat/emission/benchmarking_en.htm). Dat bepaalt hoeveel emissierechten een bedrijf gratis krijgt (als men bij de 10% efficiëntste bedrijven hoort) en hoeveel hij moet bijkopen van 2013 tot 2020. De regels worden eind dit jaar verwacht. Het indienen van de cijfers moet een bedrijf dan in het voorjaar van 2011 doen. De veiling van de eerste emissierechten voor 2013 zal daarna pas plaats vinden.

• de energiesector wacht af of de EU eind dit jaar haar CO2-doelstelling voor 2020 nog opschroeft van 20% t.o.v. 1990 naar 25% of 30%. De nieuwe Britse regering riep daar onlangs weer toe op. De energiebedrijven wachten ook af op het inbreken van de winter, waardoor emissies stijgen, en ze extra emissierechten moeten kopen.

• de markt wacht ook nog af of de EU inderdaad een groot aantal type CDM-credits vanaf 2013 niet meer op de Europese CO2-markt toelaat om van de discussie over de HFC-projecten en wellicht andere CDM-projecten met industriële gassen af te zijn. Het imago van de CO2-markt wordt geschaad door aanhoudende verhalen over opgeschroefde emissie-reducties en fraude in met name Chinese koelmiddel-fabrieken. De VN is een onderzoek gestart en heeft de uitgifte van CERs van een een groot aantal HFK-projecten uitgesteld (http://cdm.unfccc.int/RSS/cdmnews ) Maar als de VN geen duidelijke regels afspreekt, kan de EU eenzijdig besluiten haar emissiemarkt daarvoor te dicht te gooien. Ook maakt de jaarlijkse handel in HFK-credits (200 miljoen ton) maar een half % van de mondiale handel uit (8,7 miljard ton), bedrijven zullen dan over moeten stappen naar duurdere CERs en de CO2-prijs zal stijgen.

Dat zijn allemaal belangrijke ontwikkelingen, en het eindresultaat bepaalt waar de CO2-prijs naar toe gaat. Zo drukte het besluit van de Duitse regering om de kerncentrales langer open te houden de lange termijn CO2-prijs juist.

CO2-markt wordt steeds interessanter [1 sept 2010]

De markt heeft instrumenten (opties) en strategieën (swops en banking) ontwikkeld om prijsonzekerheden en grote schommelingen te voorkomen. De toekomstige prijs is nog onzeker maar er is wel een prijssignaal. De CO2-markt belooft geen gouden bergen, maar emissiebeleid levert in de toekomst steeds meer geld op. De Europese Unie heeft de schaarste voor de langere termijn vastgesteld. Vanaf 2013 zijn er jaarlijks 1,74% minder emissierechten beschikbaar dan nu. Dat wordt aangescherpt als er een internationaal akkoord komt.

Stijging CO2-prijzen
De CO2-prijs voor het december 2010-contract is boven de 15 euro-grens/ton CO2 gekomen en gaat richting 16 euro. CO2-marktanalisten gaan uit van een CO2-prijs eind dit jaar van 16 tot 20 Euro. Het CDM-contract is 10% gestegen (iets boven 13 euro) door het onderzoek van de VN naar CDM-rekenmethodes. Dat beperkt het aanbod en verhoogt dus de waarde. Mochten de VN maatregelen tegen CDM nemen en de EU HFK-credits niet meer accepteren stijgt de CO2-prijs volgens Deutsche Bank naar 25 Euro in 2011. Als bewijs van lange termijn signaal en de mogelijkheid toekomstige risico’s te vermijden is het interessant dat op de European Climate Exchange (ECX) sinds augustus contracten voor emissierechten van 2013 t/m 2020 te koop zijn. Een emissierecht voor 2020 kost nu iets minder dan 24 euro: een indexering van iets minder van 1% per jaar. Als de EU haar 2020-doel naar 30% optrekt kan de prijs in 2020 67 euro worden.

Rol van projecten en CDM verandert
De kritiek de afgelopen jaren op de CDM, in het bijzonder de HFK-reducties en de verdenking dat verouderde fabrieken in China en India wel erg makkelijk aan credits komen heeft een andere visie op het CDM en projecten in het algemeen gebracht. En er zouden CO2-rechten gegeven kunnen worden aan CO2-projecten in de EU zelf. De EU wil het CDM-creditmechanisme voortaan voorbehouden aan armere landen en met China en India sectorale afspraken maken ook ter verbetering van het ‘level playing field’ van de Europese industrie. In Amerika was die visie en kritiek op het CDM er al, maar werd dat gebruikt om dan maar geen CO2-maatregelen in eigen huis de nemen. Interessant is dat in landen als Brazilië en India zelf wordt gewerkt aan sectorale cap-and-trade systemen.

Fragmentering van CO2-markt als kans.
Vroeger werd fragmentering van de CO2-markt als gevaar gezien, waarbij systemen en prijzen als postzegels per systeem verschillen. Nu de VN niet in staat lijkt te zijn een mondiale, ambitieuze CO2-markt op te tuigen (teveel politieke verschillen en anti-markt-sentiment) is het samenbrengen van fragmenten juist de enige kans. In Australië en de VS is een federaal systeem afhankelijk van verkiezingsuitslagen, maar in die landen is er voortgang. California en de Westelijke Staten (WCI) in de VS organiseren een CO2-markt. New York met RGGI. Er zijn opties voor koppeling aan buitenlandse systemen en aan voorkomen van ontbossing. In Nieuw-Zeeland is die er al. Er zijn al 3 Chinese CO2-beurzen. Japan bereidt een CO2-markt voor.

 
CO2-Markt: rustig beeld; weinig actie [15 maart 2010]

Zoals gebruikelijk was er begin maart weinig actie, omdat tientallen CO2-handelaren in Amsterdam waren op de jaarlijkse Pointcarbon CO2-markt conferentie. Maar ook wacht de markt af wanneer de veiling van emissierechten voor na 2012 plaatsvindt. Want vanaf 2013 moeten m.n. energiebedrijven voor al de benodigde emissierechten naar de markt en de veilingen. En hoe eerder de veilingen pl;aatshebben, hoe lager de prijs. Energiebedrijven wachten nog even af met bijkopen.

In de wandelgangen werd er veel over de BTW-fraude gesproken, die weliswaar ook op andere snelle markten voorkomt, maar toch veel schade, letterlijk en figuurlijk heeft teweeggebracht.   En al is door een aantal Lidstaten, w.o. Nederland, snel maatregelen genomen en is de BTW-plicht verlegd, waardoor de BTW-carousel onmogelijk is, sommige Lidstaten hebben dat nog nagelaten. En je ziet de fraudeurs, die nog niet zijn opgepakt, naar die landen uitwijken.  Herstel van vertrouwen is waar de markt behoefte aan heeft.  Op de conferentie probeerden analisten en markthandelaren de moed er in de houden. Want ofschoon de huidige prijs voldoende is voor het moment, een helder, lange termijn prijssignaal en het liefst omhoog, ontbreekt.

Toch prijssignalen

Er is nog geen aanleiding om een prijsdaling te verwachten. Even was er angst voor een ‘double dip’, d.w.z. een tweede val in de economie en aandelen door de recessie. Maar dat lijkt vooralsnog mee te vallen.  Als die tweede val er komt, zal het gevolg op de CO2-prijs beperkt zijn, omdat die, na de eerste recessie, in augustus 2008, teveel gecorrigeerd ijkt te zijn. Pointcarbon en Deutsche Bank en Baclays Capital presenteerden op de conferentie haar verwachting van de CO2-prijs na 2012.

Tot en met 2012 is er nog een overschot aan emissierechten en CDM-credits van 0,5 miljard ton CO2.

Omdat vanaf 2013 het aantal beschikbare emissierechten elk jaar minstens 1,74% afneemt is er van 2013 tot 2020 een tekort aan emissierechten van meer dan 2,5 miljard ton; dat wordt 4,6 miljard in het strengste scenario. En omdat het merendeel van de rechten geveild gaat worden verwachten analisten een prijs tussen 15 en 30 euro per ton CO2.  Zodra er een nieuw Klimaatakkoord is en er koppeling met andere emissierechten plaatsvindt, is een CO2-prijs mogelijk tussen 25 en 30 euro.

CO2-prijs weer op niveau van voor de Klimaattop [24 dec]
De CO2-prijs daalde  na de tegenvallende Klimaatbijeenkomst in Kopenhagen in eerste instantie van EUR 13,50 naar EUR 12,42. Hij herstelde zoicxh daarna iets tot net onder de 13 euro. Dat is het niveau van voor de klimaattop, die dus niets veranderde aan de fundamentele vraag en aanbod naar emissierechten.
‘Voor Kopenhagen zag je de prijs oplopen in de hoop dat er goede en duidelijke afspraken zouden komen. Nu dat is tegengevallen, zie je een correctie naar het niveau van voor de klimaattop. Maar aan het feit dat de prijs dinsdag alweer iets steeg, kan je zien dat dit geen instorting van de markt is.’

Lauren Segalen, hoofd emissiehandel van het Japanse bedrijf Nomura, deelt de langetermijnvisie van Cozijnsen. Tegenover persbureau Bloomberg verklaarde Segalen: ‘Het Europese emissiehandelsysteem is behoorlijk robuust en de afspraken en doelstellingen lopen sowieso door tot 2020.’
Volgens ons is het ook logisch dat de markt niet volledig in elkaar klapt. ‘Europa heeft nog steeds reductiedoelstellingen van 20 procent voor 2020. Tot die tijd wordt er sowieso gehandeld in emissierechten.’
Verder wijzen we erop dat energiebedrijven na 2013 al hun emissierechten op de emissiemarkt moeten kopen. ‘Het duurt nu wat langer dan het had geduurd mét een robuust akkoord, maar als je het ons vraagt gaat die prijs uiteindelijk gewoon richting de 20 euro.’

CO2-Markt: nervositeit bij handelaren [16 nov]

Schaarste weer in zicht
De CO2-prijs schommelt de laatste weken tussen de 13 en 14 euro voor het december 2009-contract. Hij staat nu op 13,50 (olie en stroomprijzen trekken wat aan). De CDM-credits uit ontwikkelingslanden blijven wat prijs en volume betreft achter. Met de groei die in de Euro-landen weer 0,4% toeneemt lijkt het met het overschot aan emissierechten snel afgelopen. Over 2009 hebben veel industriële sectoren nog emissierechten over. Maar gedurende het afgelopen jaar is veel van dat overschot  al aan de markt aangeboden.

En de groei in Nederland alleen al blijkt groter dan de reservepot van 18 miljoen ton emissierechten t/m 2012 aan emissierechten voor nieuwkomers. Het totale aantal aangevraagde emissierechten aan uitbreidingen, nieuw bedrijven en nieuwe energiecentrales overschrijdt de pot met twee miljoen ton (Emissiehandel Nieuwsbrief vanuit 13 november VROM.] Bij toewijzing zal de Emissie-autoriteit de kaasschaaf hanteren en krijgt iedereen wat minder.
Hieruit blijkt dat in eerste instantie, het totaal aantal rechten voor de periode 2008-2012, 10% onder de emissies in 2005, op zich een significant tekort creëerde. De economische crisis blijkt het tekort wel enige jaren te hebben uitgesteld.
Een ‘double dip’ wat overschot aan emissierechten betreft lijkt niet te gebeuren. Al geeft Barclays Capital aan dat de CO2-prijs eind dit jaar en begin 2010 nog 2 euro kan zakken.  Voor de volgende periode na 2012 verwacht Pointcarbon van 28 Euro in 2013 tot 40 euro in 2020. Energiebedrijven zijn na 2012, wat emissierechten betreft, volledig van veilingen en de CO2-markt afhankelijk.

Nervositeit bij CO2-handelaren neemt toe.

Handelaren zijn nerveus over de uitkomst van de mondiale klimaattop in december in Kopenhagen en het effect op de markt en de lange termijn CO2-prijzen. De handelsvolumes zijn niet hoog (zo’n 14 miljoen per dag). De markt wil graag de bovengrens testen en een ‘forward curve’ zien. En investeerders willen weten wanneer innovatie lonend wordt. Het was eenvoudig geweest als er in december een nieuw verdrag ligt met een reductiedoel in 2020 van 30%. Maar nu hebben wereldleiders in Singapore bijeen op de vergadering van de Asia-Pacific Economic Cooperation (Apec), op initiatief van de Deense premier, die de klimaattop voorzit, voorgesteld dat in 2 stappen te doen:

1.     In december dit jaar afspraken maken over het na Koppenhagen al beginnen met financieren van klimaatmaatregelen en -bescherming in ontwikkelingslanden en afspraken maken over de bescherming van tropische bossen. En er kan verder gewerkt worden aan de architectuur, afspraken om CDM te verbeteren, nieuwe instrumenten te ontwikkelen etc.

2.      een mandaat afspreken om te onderhandelen over een juridische instrument voor 2020 en 2050 uiterlijk december 2012. Dat geeft de VS de tijd om in de Senaat een emissiehandelssysteem uit te werken met reducties voor 2020 en 2050; die is in Kopenhagen nog niet zover.  Het besluit in Bali van december 2007 bevatte zo’n mandaat niet en het was afgesproken voordat Obama president werd.

Opgeschroefde verwachtingen ten spijt, het is een goed voorstel. Want de 190 landen waren ook nog niet zover. De Kyoto Protocol-verplichtingen lopen tot 2013. Dus 2010 is met 2 jaar ratificatie nog net op tijd, als de VS dan maar meedoen. En Obama probeert aldaar op bezoek, ook China mee te krijgen.

Na Kopenhagen kan de CO2-prijs hierdoor inderdaad even 2 euro naar beneden. Maar dat heeft dan niet te maken met schaarste aan emissierechten, maar met het feit dat beleggers en speculanten de markt dan even zullen laten voor wat het is om later weer terug te keren.

Opleving CO2-prijs was nazomereffect [27 aug ]

Na een zomer waarin de prijs tussen de range van 13 en 15 euro per ton CO2 schommelde, afhankelijk van tijdelijke omstandigheden was de CO2-prijs medio augustus door de grens van 15 euro gebroken; nu 15,30 per ton CO2. Even raakte de handelsprijs zelfs de 16 euro, de hoogste prijs sinds drie maanden. Maar met nog steeds kleine volumes, rond 13 miljoen rechten, terwijl dat gebruikelijk boven de 20 miljoen per dag ligt moet dat aan de krapte aan de markt te wijten zijn. Er was extra vraag door de energiesector. En er was meer interesse vanuit de financiële sector die speculatief op economische signaleren reageerden. Door de hoge temperatuur in veel delen van Europa en de druk op het stroomnetwerk nam de elektriciteitsproductie en de daarmee gepaard gaande emissies snel toe. Het aanbod van emissierechten nam niet toe, wat de snelle prijsstijging tot gevolg had. Kennelijk hebben industriële bedrijven, die door de trage economie met overschotten aan emissierechten komen te zitten, hier niet een voorschot op genomen. Het kan zijn dat de markt het einde aan de economische krimp aan ziet komen, omdat de stijging van de olieprijs, nu 74 dollar, lijkt aan te houden. De stijging van de CO2-prijs lijkt evenwel al tot stand gekomen; wilt u nog profiteren van de afgelopen stijging, dan moet er snel gehandeld worden.

Echte CO2-prijsstijgingen naar de langere termijn.

De prijsverhoging van de CDM-credits – nu 13,30 euro  per ton- van projecten in ontwikkelingslanden, die voor een deel emissierechten kunnen vervangen ging niet gelijk op; de ‘spread’ tussen emissierechtenprijs en die van CDM-credits nam toe tot 2 euro. Dat is een verder teken dat er nog geen zicht is op een verscherping van de algehele vraag en aanbod situatie op de CO2-markt. Een prijs naar boven de 18 euro bijvoorbeeld wordt door de meeste analisten dit jaar dan ook niet verwacht. De lange termijn CO2-prijssignalen zijn nog matig en de prijsstijging zal zeer langzaam en pas tegen het einde van deze periode 2011/2012 plaatsvinden. Er worden al stroomcontracten voor 2013 verhandeld; sommige energiebedrijven zullen daarbij meer ‘forward looking’ zijn dan anderen en de schaarste na 2012 inboeken in de stroom-prijs. Maar uit onderhandelingen over een nieuw Klimaatakkoord voor na 2012, waar in december in Kopenhagen afspraken over gemaakt moeten worden, kan opgemaakt worden dat industrie-landen hun kruit nog droog houden en nog niet al te ambitieuze doelen willen stellen. En de discussies in de Senaat over een aankomend Amerikaans emissiehandelssysteem laaiden afgelopen maand al hoog op zonder dat duidelijk is wanneer de leidende democraten een voorstel daartoe ter stemming gaan brengen.

CO2-markt maakt pas op de plaats [13 juli]

Er is amper een tekort aan emissierechten, en daardoor is de prijs van het december 2009 emissierechten-contract op de beurs gedaald naar 13 euro. Het 15 euro-prijsniveau van 2 weken geleden is voorlopig een plafond gebleken. De markt onderkent daarmee dat een CO2-prijs richting 18 tot 20 euro er momenteel niet in zit.

De stijgende aandelenkoers blijkt nog te weinig te berusten op herstel van de economie. De olieprijs – 75 dollar per vat – stijgt langzaam. Een stijgende olieprijs heeft diverse gevolgen: het maakt energiebesparing interessanter, dus dalende emissies en CO2-prijs. Maar het kan op een economische groei duiden, met meelopende emissies en CO2-prijsstijging. Echter, de stijgende olievraag kan ook vanuit het Oosten komen, zonder groei in de EU.

Nederland
Het emissiehandelssysteem wordt steeds beter in de Nederlandse wetgeving ingebed en vernieuwing ervan wordt voorbereid. De regering startte consultaties tot 1 juli over aanpassingen voor de wet CO2-emissiehandel (zie hier:). Het gaat om een aantal wijzigingen om de vergunningverlening te vergemakkelijken. Een uitgebreide openbare vergunningsprocedure vervalt. En het wordt mogelijk gemaakt om een aantal CDM- en JI-credits naar een volgende periode, na 2012, mee te nemen. En het wordt mogelijk gemaakt om AAU's te bezitten, dat wil zeggen rechten van het Nederlandse nationale Kyoto-budget. Dat betekent dat bedrijven in Nederland CO2-projecten zouden kunnen doen, in ruil voor verhandelbare AAU’s. En de aanpassing koppelt CO2-opslag aan het systeem voor emissiehandel. Het maakt het mogelijk dat CO2-rechten worden gespaard en kosten voorkomen bij opslag van CO2 en waar CO2 vrijkomt emissierechten moeten worden ingeleverd.

Internationaal
De onderhandelingen voor een nieuw VN-klimaatakkoord, te sluiten in Kopenhagen in december 2009, vonden de afgelopen 2 weken plaats (zie hier) . Ondanks het feit dat de VS meegaander was dan voorheen en ook zelf voorstellen indiende, zitten de onderhandelingen muurvast. De industrielanden lijken inderdaad tot december te willen wachten voordat ze toereikende CO2- doelstellingen op tafel willen leggen. Landen als China en India wachten hier op en of financieringsvoorstellen. Er is een groeiende groep ontwikkelingslanden: Mexico, Costa Rica, Zuid Korea, Zuid Afrika en ook China dat zelf meer CO2-maatregelen gaat nemen.

Er is dus een kans dat er naast op in plaats van het mondiale klimaatverdrag er bilaterale afspraken komen met China en Brazilië bijvoorbeeld en dat er sowieso een internationale CO2-markt ontstaat met de EU, VS en andere grote landen. Dat zou een lange termijn signaal aan het bedrijfsleven zijn en zou de lange termijn waarde van CO2-rechten verhogen.

Voorspellen CO2-markt steeds lastiger; daling op korte termijn mogelijk [21 april].

Uit het rapport van de Europese Commissie over de emissiecijfers over 2008 kan je afleiden dat Europese bedrijven het eerste halfjaar door de schaarste aan emissierechten vanaf 2008, flink hebben moeten besparen of bij moeten kopen.
Zie: Rapportage CO2-emissies 2008: daling 4,2%. Prijs CO2 stijgt €1 [JC 1 apr.]
Vanaf September kromp de economie voor een aantal productiesectoren. Men ging massaal verkopen, waardoor de prijs erg daalde.

Wat betekenen de cijfers voor de schaarste en de prijs de komende tijd
Omdat de totale emissieruimte over 2008-2012 10% beneden de emissies van 2005 is, was er een grotere kans op een tekort. Het tekort in 2008 was 4%. Wat de prijs nu gaat doen, hangt af van de vraag of bedrijven al rekening houden met het tekort dat tegen 2012 weer verder toeneemt of dat ze oog hebben voor de recessie nu en liever het overschot over 2009 al cashen. Societe General vindt de CO2-markt 'bullish' en verwachte sterke stijgingen. Societe General en Deutsche Bank gaan uit van een schaarste tot aan 2012 van maximaal 80 Mton, terwijl men voor de recessie uit ging van 200 Mton.   Barclays Capital verwacht dat de recessie lang aanhoudt en verwacht dat er een overschot van 20 Mton is tot 2012. 

Voorspellen lastiger
De verwachtingen liggen ver uit elkaar - van 14 tot 44 in -2012 - en het wordt steeds moeilijker een toekomstplaatje te schetsen. Onbekend is hoe lang de recessie aanhoudt en welke emissiehandels-sectoren het vooral treft. Maar bovendien speelt er een aantal factoren die specifiek zijn voor de CO2-markt:

• Een statistisch berekend overschot aan emissierechten komt vaak pas veel later of helemaal niet op de markt; bekend is dat Poolse bedrijven een overschot hebben. Dit is nog niet op de markt aangeboden.

• Bedrijven ontwikkelen heel eigen en verschillende strategieën voor emissiehandel. Sommigen zijn heel actief op de markt, anderen minder, weer anderen handelen een keer per jaar, terwijl weer ander hun CO2-maatregelen jaren uitstellen. Een hoge CO2-prijs heeft baat bij bedrijven die ‘forward looking’ zijn, maar voor veel bedrijven is ‘cash king’ en stelt men een strategie voor de CO2-markt uit.

• De CO2-markt is geen emotie-markt, maar een ‘compliance markt. Uiteindelijk moeten bedrijven tijdig over emissierechten beschikken om te kunnen opereren. Dat leidt tot grote pieken. We zien we nu een sterke stijging in de emissieprijs, omdat bedrijven in mei de rechten moeten inleveren en eventuele tekorten moeten aanzuiveren. Dat doet zich jaarlijks voor. En we zullen een grote piek in 2012 zien: het laatste jaar voor 2013, vanaf wanneer de meeste emissierechten niet meer gratis verstrekt worden, maar worden geven.

Korte termijn verwachting

Ik denk dat we de komende tijd een combinatie van strategieën zien, zo veel mogelijk ‘cashen’ nu, en later terugkopen – dus ‘short’ gaan-. Als de Poolse bedrijven hun rechten aanbieden is een prijs onder 10 tot 9 euro mogelijk; net zo laag als het ‘all time low’ in februari. De lange termijn is rooskleuriger voor de CO2-prijs.
Er is inderdaad sprake van 'uitstelgedrag'. Het dagvolume verhandelde contracten voor de levering van emissierechten in december 2012 [nu 20 miljoen ton] neemt sterk toe. De prijs is volgens Societe Generale dan ook hoger dan gebruikelijk, dus meer dan ‘carry cost’ interest voor contracten over levering na 3 jaar. Men noemt deze prijsverhouding tussen 2008- en 2012-contracten 'super contango'.

Geen fundamenteel nieuws, CO2-prijs waait met diverse winden mee [15 mrt].

Met grote uitslagen naar beneden en naar boven, lijkt de CO2-prijs zich de laatste weken toch snel te herstellen naar boven de Euro 11 per ton. De vraag is of dat stand houdt. Want in mei worden de geverifieerde emissiecijfers van de deelnemende bedrijven over 2008 gepubliceerd.

We weten dan meer over de grootte van het overschot aan emissierechten in de laatste maanden van 2008. En er komen nog meer verkopende bedrijven uit de Oost-Europese Lidstaten op de markt, die hun overschot willen cashen. En er zullen verkopers zijn die hun verwachte overschot van 2009 al van de hand doen. Een daling naar 7 euro, voor korte tijd, wordt dan ook niet uitgesloten, alvorens de CO2-prijs vanaf 2011 weer boven de euro 20 uit zal komen.

De huidige volatiliteit en hoge prijs komt, omdat de CO2-prijs aanhaakt als de olieprijs stijgt, zoals vorige week naar boven $ 45 per vat, zij het voor korte duur. Dat doet ze ook, nu de stroomprijs in Duitsland toeneemt (met 1,9% naar 46,50/MWh). Maar dat zijn stijgingen van korte duur. De CO2-markt had juist in het verleden ervaren dat de CO2-prijs niet zo zeer met de olieprijs samenhangt, maar op de eigen merites van vraag en aanbod beoordeeld moet worden.
Maar de markt wil nu eenmaal, als daar maar enige aanleiding voor is, hogere prijzen in de toekomst zien. Ook wordt de markt wat meer  ‘forward looking’, de ‘spread’ tussen de afzonderlijke futures contract neemt weer wat toe (zie grafiek).

Europa
De Europese Commissie zie graag dat regeringen vanaf 2012 minstens de helft van de opbrengst van de veiling van emissierechten besteed aan klimaatbeleid. Er is rond 2020 wereldwijd 175 miljard nodig om de emissies voldoende terug te brengen. Maar de Europese Ministers van Financiën wilden daar op hun vergadering   Brussel deze week niet mee instemmen. Zo wil Wouter Bos de gelden gebruiken om de economie te stimuleren, deels voor groene banen, maar hij wil de handen vrijhouden. De Financiën minstens geven aan dat het meeste geld voor klimaatbeleid uit private middelen moet komen. Dat betekent dus meer gebruik maken van de CO2-markt. Dat zal zeker ook voor het voorkomen  van ontbossing gelden.

In een Resolutie roept het Europees Parlement de Commissie op haar verzet tegen een koppeling van bos-credits en de emissiemarkt te staken. Men wil dat als landen meer ontbossing tegengaan dat ze verplicht zijn, ze emissiecredits mogen verkopen op de CO2-markt, want dat geeft zicht op meer en langduriger financiering, dan via subsidies.

Bodem CO2-prijs nog niet in zicht; markt nog te weinig 'forward looking' [23 jan]

De bodem van de CO2-prijs is toch nog niet in zicht. De cijfers van het laatste kwartaal in 2008 laten zien dat de productie van de Nederlandse industrie 7% lager was dan het januari er voor. Omdat lagere productie gepaard gaat met minder CO2-emissies is er bij veel bedrijven een overschot aan emissierechten. Zij verkopen hun overschot massaal. Dat heeft mede geleid tot een daling van de emissieprijs. De CO2-prijs is meer dan gehalveerd t.o.v. medio 2008 en op het '2 year low' van Euro 13.50.

De prijs van offset CDM-credits van CO2-projecten uit ontwikkelingslanden naderen de bodemprijs van Euro 12, waaronder men verwacht dat deze projecten niet lonend meer zijn. De spread tussen emissierechten en CDM-credits is met iets meer dan Euro 1 een 'all time low'; in juni was het verschil Euro 8: met Euro 28 voor een emissierecht en Euro 20 voor een een CDM-credit. Dit kan een opmaat zijn naar eenzelfde mondiale CO2-prijs.

Emissierechten-schaarste geslonken, maar blijft bestaan; prijs van euro 10 mogelijk
Omdat de totale emissieruimte voor bedrijven onder emissiehandel is gezet op 5% beneden 2005-niveau is er nog steeds een tekort aan emissierechten. Maar zolang de industrie nog geen zicht heeft op het eigen herstel houdt men geen rekening met dit tekort.

• Fortis Bank constateerde eind vorig jaar al dat veel bedrijven niet forward looking zijn, waardoor ze de komende jaren een CO2-prijs van Euro 9 voor mogelijk houden. Als bedrijven goed kijken naar demand end supply en het tekort, ligt een CO2-prijs van Euro 27 meer voor de hand.
• De Deutsche Bank heeft hun verwachtingen door de aanhoudende economische stagnatie en lagere olie-prijs naar beneden Euro 10. Men berekent dat de emissies in 2009 10% onder 2007 kunnen komen Dat halveert het jaarlijks tekort van maximaal 100 miljoen ton naar 50 miljoen ton emissierechten.

Energiebedrijven vullen hun tekorten nog niet aan; men wacht op lange termijn signaal
De energiebedrijven die met een groot tekort aan emissierechten over de periode 2008-2012 zitten wachten nog af hun tekorten aan te vullen. Men kijkt hoever de prijs nog zakt. De CO2-markt wacht ook op de signalen uit de VS: zullen ze vanaf 2010 een cap-and-trade systeem beginnen? Zullen ze ook bij de internationale onderhandelingen de leiding nemen bij het sluiten van een nieuw mondiaal klimaatakkoord, waarbij ook China betrokken is? Zullen en lange termijn signalen komen 80% in 2050.

De EU gaat in elk geval voor 20% reductie in 2020, een jaarlijkse vermindering van 1,74% aan emissierechten vanaf 2013.
Zie: Europese afspraken over CO2-emissiehandel na 2012 [4 jan].
Omdat de energiebedrijven 100% van de emissierechten moeten kopen oop de markt en veilingen en ook de industrie steeds minder emissierechten gratis krijgt zal men al vooor 2012 extra emissierechten kopen om te 'banken' voor later. Maar op dit moment vindt deze 'long buying' nog niet plaats.

De crisis in de financiële wereld van medio en eind september, gevolgd door dalingen op alle aandelenbeurzen had nog weinig invloed op de CO2-prijs Zie 'Verhouding ontwikkeling CO2-prijs, AEX en New York Stock. Exchange'. Hij daalde een paar procent, van Euro 25 naar Euro 22 maar krabbelde weer enigszins op naar Euro 23. Marktpartijen realiseerden zich dat CO2-rechten toch nodig zijn om te produceren en dat de stemming op de beurs weinig invloed heeft op deze ‘compliance markt’. Verhandelde dagvolumes behaalden records met 20 miljoen ton CO2-rechten op een dag.

Maar sinds medio en eind oktober realiseren delen uit de industrie, staal, aluminium, chemie e.d. dat de verwachte groei tegen zal vallen. De productie-vraag in de EU en ook vanuit China valt terug. Dat heeft natuurlijk wel invloed op de CO2-prijs, want die wordt door vraag & aanbod bepaald. De industrie zet het verwachte overschot aan emissierechten nu op de markt.

De CO2-prijs heeft eind oktober aan ’18 month low” gehaald van Euro 17! We verwachten de komende maanden lage CO2-prijs niveau’s. De daling zal doorzetten totdat men zich realiseert dat de investering in schone installaties en schonere energie ook uitstel oploopt, waardoor men langer afhankelijk zal zijn van energie door kolen, waardoor de vraag en dus ook de CO2-prijs weer omhoog gaat. Het dagelijks verhandelde volume is nu laag, onder de 10 miljoen omdat me niet weer hoe laag de bodem zal liggen.

Verhouding ontwikkeling CO2-prijs, AEX en New York Stock Exchange

bron: Binck.nl

De schommelingen van de CO2-prijs – daling gevolg door stijging door extra inkoop door energiebedrijven – zal blijven voortduren tot de markt in de loop van 2009 meer informatie heeft over het CO2-beleid van de VS en of er een nieuw lange termijn Klimaatverdrag komt voor na het Kyoto-protocol, vanaf 2013. Dan pas beseft de markt wederom dat vraag en aanbod de prijs bepalen. Want ook zonder de verwachte economische groei is er een tekort aan emissierechten. Het totaal toegekende rechten is 10% lager dan in 2005 en zo diep zal de economie niet dalen.

De invloed van de financiële crisis op de CO2-markt [8 okt]

Zoals te zien, was ook op de CO2-markt rond 11/13 en 28/30 september een dip naar € 22,50 per ton te zien. Want als de financiën en de energie neerwaarts gaan doet de CO2-prijs dat ook. Opmerkelijk is dat de daling van de CO2-prijs heel licht is en zich zeer snel weer herstelde naar € 24. Analisten zijn het erover eens dat de CO2-markt steeds meer losgekoppeld is van olie- en gasprijs en dat de CO2-prijs bepaald wordt door de schaarste aan emissierechten zelf. Mocht het tot een algehele economische crisis komen, dan dalen de CO2-prijzen wat verder door naar beneden omdat een lagere groei van de economie gepaard gaat met een lagere CO2-uitstoot.

Volume stijgt sterk door ‘banking’ als prijs daalt
Het meest opvallend was het grote verhandelde volume rond die dagen dat rond de 20 miljoen ton kwam, dus zo’n € 460 miljoen op een dag, waar dat normaal rond de 10 miljoen ton emissierechten is. Vermoed wordt dat banken en energiebedrijven nu al extra emissierechten kopen bij een prijsdaling om mee te nemen naar de volgende periode, na 2012 (banking), om wellicht hoge veilingkosten te voorkomen

Tekort op CO2-markt neemt toe; CDM-credits vallen tegen.
De Deutsche Bank herhaalde vorige week haar verwachting dat het jaarlijks tekort aan emissierechten 100 Mton is, wat een emissieprijs tussen € 25 en €35 per ton rechtvaardigt. CDM-credits (CERs) zijn certificaten van CO2-reducties door projecten in ontwikkelingslanden. Voor een deel (10%) zijn deze door Europese bedrijven te gebruiken om de eigen CO2-emissies mee af te dekken. De berichten van Pointcarbon en UNEP vorige week dat het aanbod van CERs tegenvalt versterkt deze schaarste-verwachting. Dat wordt nog een groter probleem, omdat de zakenbanken, die anders totnogtoe vol als belegging in CDM-projecten investeerden, zoals Lehman Brothers, Morgan Stanley daar, door de financiële crisis, nu mee gestopt zijn.

CO2-markt nog meer een ‘compliance-markt
Nu zullen vooral bedrijven die CERs nodig hebben om verplichtingen na te komen, in CDM-projecten investeren.  Wellicht kunnen ze dan lagere prijzen bedingen; maar eerst moet er meer volume komen. CEO Ertel van handelskantoor Evolution Markets zei het op een conferentie in New York vorige week treffend: “The European market will go from being a bank-driven market to a compliance-driven market”.

Spothandel nog niet mogelijk; werk aan koppeling registers
De meeste Lidstaten hebben de emissierechten voor dit jaar nog niet bijgeschreven op de bedrijven-rekeningen in de Emissieregisters. Dat betekent dar er wel gehandeld kan worden in ‘futures’ op de beurs en bilateraal in  ‘forwards’ van emissierechten, maar dat ze nog niet kunnen worden overgeschreven. Bijzonder is dat de forward prijzen iets hoger liggen dan die van de futures omdat die een latere leverdatum hebben (jan. 2009) en dus minder risico lopen dan futures (dec. 2008)Spothandel vindt nu niet plaats. De Emissieregisters zijn trouwens op dit moment off-line. Dat is om de Europese registers te koppelen aan het Emissieregister (International Transaction Log, ITL) van het Klimaatverdrags-secretariaat in Bonn om de overdracht van CERs naar de landen mogelijk te maken.

CO2-markt is ‘bearish’, maar wacht op echte lange termijn CO2-signalen  [27 aug]

De CO2-prijs is gedurende de zomer bijna 20% gedaald van Euro 29 naar Euro 21. ‘s-Zomers daalt de CO2-prijs altijs enigszins, omdat er dan minder druk op de gasprijs is en energiebedrijven iets minder kolen kunnen stoken. Dat betekent dat er minder CO2-emissies zijn en de vraag naar emissierechten, met name van de energiebedrijven, iets afneemt. De daling was deze keer extra groot, omdat de olieprijs zo scherp was gestegen en ook daalde. Dat vergrootte de neerwaartse druk op de gasprijs en het dus extra interessant was gas te stoken.

Op dit moment trekt de CO2-prijs weer iets aan naar Euro 24 per ton CO2e. De markt gaat er van uit dat de schaarste aan CO2-rechten van 2008-2012 nog zeker aanzienlijk is en dus tot prijsstijging zal leiden. Je ziet namelijk dat toen de prijs op 9 juli, 18 juli en 1 augustus sterk daalde het dag-handelsvolume ineens steeg van 4 miljoen naar meer dan 7 miljoen ton CO2-rechten.

CO2-markt zoekt nog echte signalen.

Zeker weten tot hoe hoog de CO2-prijs wordt, weet niemand, dus blijft men naar nieuwe grenzen zoeken. De prijs zou beperkt kunnen stijgen als de nationale Emissieregisters met het CDM-register in Bonn gekoppeld wordt (later dit jaar). CDM-certificaten zijn door Europese bedrijven te gebruiken om de CO2-emissies af te dekken onder emissiehandel en zijn afkomstig van CO2-reductieprojecten in ontwikkelingslanden.

Deze beperkte stijging wordt verder versterkt als  er in Europa veel beroepsprocedures tegen de emissierechten-toewijzing gegrond worden verklaard (dat weten we pas volgend jaar).

De prijs zal wat sterker stijgen als eind 2008 duidelijk wordt of er een mondiaal CO2-akoord  (Klimaattop in Polen) komt , de VS meedoen en de beroepsprocedures stranden. Verder in het jaar neemt de druk op de gas-prijs en dus CO2-prijs weer verder toe, met de winter in aantocht.

CO2-markt: korte termijn nervositeit; minder voor de langere termijn [17 juli]

Handelaren constateren een grote volatiliteit op de huidige CO2-markt en men weet niet welke CO2-prijs er morgen is; wij evenmin.....  Erg actieve handelaren zullen verliezen leiden. Maar handelaren die voor hun klanten de lange termijn 'compliance' moeten verzekeren kunnen geruster zijn. Het perspectief voor 2020 is niet gewijzigd. Nieuws dat er minder CDM/CERs beschikbaar komen [of trager] werd gevolgd door nieuws dat de schaarse groter wordt omdat de luchtvaart vanaf 2011 bij het EU emissiehandelssysteem aanhaakt, met een tekort oplopend vana 80 Mt. Bovendien, dit tekort, plus de mogelijkheid om bij een significante prijsstijging extra emissierechten in te kopen en te 'banken' houdt de lange termijn-prijzen tussen de € 35 en € 40. Dus, het emissierechtencontract voor 2014 op de ECX staat genoteerd voor 32 ziet er interessant uit.

CO2-markt blijft records vestigen [2 juli]

De CO2-prijs voor het 2008-contract is t.o.v begin dit jaar met 30% gestegen van 22 naar 28 Euro per ton CO2.  Eind 2007 was het nog de vraag de of emissierechten-prijs wel rond de 20 Euro zou komen, wat analisten als marginale kost-prijs van het halen van de Kyoto-doelstellingen hadden genoemd. Maar zelfs een ‘goedkoper’ CDM-credit, afkomstig van een CO2-reductieprojekt in een ontwikkelingsland, is daar sinds juni al overheen. Een CDM-credit is dit jaar met 17% gestegen van 17,50 naar 20,50 per ton. Ook het dagelijkse verhandelde transactievolume bereikte in juni recordgrootte met 17 miljoen ton. begin dit hjaar was dat 5-7 miljoen. Dit komt o.a. omdat er sinds dit jaar voor 7 jaren emissierechten kunnen worden gekocht; het handelsvolume van CDM/cers was een half miljoen ton groot.

CO2-markt in ‘contango’
Analisten wijzen ook op het ‘in contango’ gaan van het verschil tussen de emissierechten-contracten. Begin dit jaar was het verschil tussen een 2008-contract en een 2012 futures contract 2,5 Eurocent, op dit moment is dat 4,5 Eurocent. En de tussenliggende contracten gaan gelijk op [contango]. Je zou kunnen stellen dat een energiebedrijf dan wat meer 2008-contracten sluit, om aan verplichtingen van 2012 te voldoen en geld te besparen, want er is voldoende liquiditeit. Maar dat doet men niet; want 2008-contracten moeten wel in december 2008 geleverd en betaald worden! Dus het contract van toekomstige jaren plaatst men nu echt in de toekomst, inclusief ‘cost carry’. In economische modellen rekent met vaak met 5% inflatie voor allerlei kosten. Dat handelaren bereid zijn deze kosten te accepteren betekent een verder blijk van vertrouwen in de CO2-markt.

Luchtvaart vergroot schaarste CO2-markt
De prijs van CO2 gedraagt zich verder als de aandelenmarkt: als er nieuws is over marktschaarste dan stijgt de prijs; is er tegengesteld nieuws dan word dat nauwelijks gecorrigeerd. Er is nieuws over marktschaarste genoeg: toch onverwacht heeft het Europees parlement eind juni het op een akkoordje gegooid met de Europese milieuministers: een jaar later dan het parlement wilde,  vanaf 2012 valt de internationale luchtvaart in het Europees emissiehandelssysteem. De doelstellingen zijn weliswaar beperkt 3% reductie in 2012 en 5% in 2013 en 15% moet op een veiling worden gekocht. Toch betekent het voor de CO2-markt een extra tekort van 80 miljoen ton in 2012: de totale schaarste neemt dan tussen de 30 en 40% toe. Fortis bank had eerder becijferd dat dat tekort de CO2-prijs in 2012 op Euro 45 zou kunnen brengen.

jc@emissierechten.nl

Volatiliteit CO2-markt neemt toe [19 mei]

Het 2008-emissierechten contract bereikte deze maand voor de tweede keer in een maand de euro 25 per ton CO2; het 2012 contract euro 28 en het 2014-contract al euro 30! Een jaar geleden leek euro 24 al een lastig doorbreekbare barrière. De achtergrond is de hoge olieprijs (dollar 120/vat) en gasprijs en de dalende kolenprijs.

Omdat, in een groot aantal EU-landen, net als in Nederland, de emissierechten voor het lopende jaar 2008 vanwege administratieve redenen nog niet op de rekening van bedrijven zijn bijgeschreven, en de rechten dus niet aan kopers kunnen worden overgedragen, kan het zijn dat aanbieders terughoudender zijn. Omdat de meeste 2008 ‘futures’ contracten december 2008 als leverdatum hebben, hoeft dat evenwel niet onoverkomelijk hoeft te zijn.

Al met al leveren de omstandigheden druk op de markt op en zullen we met deze prijzen korte tijd een extra tekort aan emissierechten zien. Want, meer kolengebruik betekent meer CO2-emissies en grotere emissierechten-schaarste. Maar dat zal mijns inziens worden gevolgd door een extra omschakeling van gas-naar-kolen in de vroege zomer als de CO2-prijs hoog blijft. Dat zal het tekort aan emissierechten van voorheen compenseren.

Ik wil op deze plek waarschuwen voor de speculatiever wordende waarde van de CO2-prijs. Immers, de vraag en aanbod naar emissierechten bepalen de prijs. En aan die fundamentele waarden is dit kwartaal niets veranderd. Daarom zullen hoge transactievolumes en lagere prijzen de huidige lage liquiditeit aflossen. Want met de huidige prijs zullen handelaren hun winst gaan nemen.

De volatiliteit zal de komende maanden daarom toenemen. De prijsschommelingen op de energie- en brandstofmarkten, gevolgd door winstnemingen doen de CO2-prijs extra uitslaan. Twee keer steeg de prijs recentelijk met 6%. Ik ga ervan uit dat de schommelingen niet helemaal voorspeld en verwacht waren. Ik zie dat aan de ‘spread’ (het verschil) tussen de emissierechtenprijs en de CER-prijs (credits voor CDM-projecten). Die was de afgelopen maanden euro 6. Maar de CER-prijs volgde niet de huidig emissierechten-prijsverhoging en blijft met euro 16,55 daar euro 8,50 onder. De CER wordt ook minder als speculatief en meer als ‘compliance- instrument gezien en volgt daarom meer de fundamentele waarden. Dat komt ook omdat de bruikbaarheid in de toekomst, na 2012, van CERs nog ongewis is.

In het algemeen acht ik een prijs boven 20€ hoog, omdat áls de markt volledig liquide is en alle potentiële rechten en reducties worden gebruikt, lagere prijzen mogelijk zijn. Dat is echter op dit moment nog niet beschikbaar. Interessant is de prijs van opties op emissierechten voor het jaar 2008: die is al een tijdje lager dan de 2005-2007 rechten en wel onder de 18 €. Dit betekent dat men nog weinig zekerheid heeft over de tweede allocatieperiode (2008-2012). In december zal de Klimaattop in Montreal wellicht een indicatie geven voor lange termijn 'carbon constraints' en de beschikbaarheid van CDM-credits. Ook de discussie rond de stroomprijzen en weinig zicht op de tweede allocatieronde en of er daarbij meer harmonisatie komt binnen de EU, zijn hier op van invloed.

(22 dec)
De prijs blijft boven de 20 € golven. Bedrijven hebben meer zicht op hun totale emissies over 2005 en zien hoeveel emissierechten er over zijn. Steeds meer bedrijven besluiten hun resterende emissierechten van de hand te doen. liefst middels spottransacties. De daling van de gasprijs en de loskoppeling van de CO2-prijs van de stijgende stroomprijs in Duitsland liggen verder ten grondslag aan het prijsniveau.
Opvallend is dat de verkoopprijs voor emissierechten voor het jaar 2008 steeds rond de 3€ lager is. Dat kan verschillende oorzaken hebben. Of men verwacht dat er veel certificaten door de CDM loskomen, dat Oost-Europese landen rechten massaal aanbieden. Want je zou verwachten dat de regeringen in het Tweede Allocatieplan met strengere emissieplafonds zal komen. Het blijft vooralsnog speculeren. Ook de spotprijs blijft tientallen centen onder de forward prijs, zonder dat daar een rationale oorzaak voor aan te geven is.

Over het beroep van Engeland: het Hof had besloten dat de Europese Commissie het Allocatieplan dat de Britten met 20Mton hadden uitgebreid, serieus moet nemen. Dit vonnis had direct effect op de CO2-markt. Het tekort aan emissierechten voor de periode 2005-2007 wordt ingeschat op 180 Mton (60Mt per jaar). En als de Commissie het gewijzigde Britse Allocatieplan   goedkeurt gaat daar 10% van af. Dit geldt des te meer omdat de 20Mton met name terecht komt bij Britse energiebedrijven, momenteel de grootste koper op de markt. De prijs ging aan het einde van de week weer omhoog, wat wellicht kwam omdat Italië had besloten 10Mton minder toe te kennen aan bedrijven. Bij het sluiten van de week kwam de prijs op € 20,80.

Het handelsvolume is redelijk constant en per dag rond de 1 miljoen ton; op 25 november was het 1,7 miljoen. Het merendeel betreft futures/forward contracten via OTC/bilaterale handel, het overige via platforms, waarvan ECX de meeste handel trekt. Nordpool en EEX worden meer gezien als regionale platformen. Veel OTC-handel komt trouwens ook bij platforms terecht voor de financiele clearing.
Omdat eenderde van de 25 EU-Emissieregisters on-line is, en een aantal Lidstaten emissierechten nog moet uitdelen, is spothandel en overdracht van emissierechten nog beperkt mogelijk; al nam het met de Climex Alliance de afgelopen weken aarzelend met 100.000 ton in belang toe.
De interesse in spothandel neemt sowieso toe, met de 1 december leveringsdatum van forward-contracten in zicht, wil men de fysieke levering van emissierechten uittesten. Het gaat er om spannen of de levering van alle miljoenen forwards/futures contracten tegen 1 december ook tijdig geeffectueerd kan worden.  Mocht dat niet het geval zijn, hoeft dat nog geen schade bij de kopers te betekenen, omdat het daadwerkelijk overdragen aan de Emissie-autoriteiten pas in april 2006 hoeft te gebeuren; en men kan de toegekende emissierechten voor 2006 daar voor gebruiken.

10 dec
De prijs golft deze weken boven de 20 €. Daling in olie- en gasprijzen deze week en het winnen van de Britse regering van een beroep gewonnen bij Het Europees Hof vorige week drukken de prijs. Als het winterweer doorzet en de druk op de gasmarkt te groot wordt kan er toch een winterspurt omhoog worden verwacht. Dat hoeft in onze ogen niet te gebeuren als de energie- en CO2-handelaren de rust bewaren. Nu de levering van emissierechten immers niet al te veel problemen blijkt te geven, al hebben veel forward-contracten de 1 december dead-line niet gehaald, kunnen handelaren beter de winter afwachten en in het voorjaar weer aan compliance denken. Dat geeft de beste kans op lagere kosten. En dat is voor stroomgebruikers weer interessant.

November

Interessant is dat de stroomprijs in Duitsland op het hoogste niveau is, € 46,30/MWh. Ook in Nederland hebben Essent en Nuon de stroomprijs verhoogd. Toen dat rond de zomer ook op dat niveau lag, was de CO2-prijs rond de 30€. Dit kan enige mate een loskoppeling van de CO2-prijs van de olie- en gasprijzen inhouden, of dat de discussie over CO2-prijzen in Duitsland nog steeds heftig is. Wel is het mogelijk dat de CO2-prijzen omhoog gaan met de olie- en gasprijs met de winterperiode in zicht. Een winterspurt van CO2-rechten omhoog moet niet uitgesloten worden.

Oktober
(..)
De handel betreft met name forwards/futures en kan gekenschetst worden als een financiële markt, met dagelijkse 'settlement' door handelaren van energiebedrijven, banken en een aantal grote bedrijven. Dit ter onderscheiding van fysieke en 'compliance' handel.' Driver' van de CO2-prijs is met name de dagelijkse schommeling van olie-, gas-, kolen- en stroomprijzen, afhankelijk van beschikbaarheid en het voordeel van kolen ten opzichte van de bijkomende CO2-kosten daarvoor.

September
De CO2-prijs is weer op 22 €/ton de afgelopen; de afgelopen weken was dat nog 24 €/ton gekropen. Gas- en kolenprijzen lijken stabiel en al stijgt de olieprijs, mede door de Hurricane-schade in Louisiana naar grote hoogte, de CO2-prijs schijnt zich daar niet erg veel van aan te trekken. Of er een echte loskoppeling plaatvindt is nog niet te zeggen, vooral ook omdat het momenteel vooral de energiebedrijven zijn die handelen en die voelen direct de gevolgen van brandstofprijzen. Wat wel duidelijk is, is dat kopers niet meer bereid zijn zonder meer hoge prijzen te betalen. Het wachten is op meer liquiditeit en meer spelers op de markt uit Noord en Oost-Europa. Er moeten nog meer dan 10 Emissieregisters on-line gaan, wat de spot-handel in emissierechten beperkt houdt. Spothandel vindt plaats op EEX, EXAA, Powernext en Climex.

Duidelijk is ons inziens dat kopers (die rechten voor 'compliance' nodig hebben) niet ver boven de 20€/ton meer willen kopen. De notering die ABN-AMRO van CO2-emissie Certificaten eind augustus op Euronext wil doen, speculeert, naar zeggen van de bank, met een indicatieve uitgifteprijs van 22,35€ evenwel op een stijging in de toekomst. Wij houden nog steeds rekening met een daling van de CO2-prijs in de loop van 2005 en 2006 als meer volume vrijkomt en meer en verschillende spelers op de CO2-markt actief gaan worden.

Op 1 juli schreven we ons af te vragen of het prijsniveau (toen 26€) duurzaam was.  De zomer van 2005 lijkt een goed moment voor de door ons eerder aangekondigde prijscorrectie. Het feit dat analysten momenteel geen echte oorzaak kunnen vinden voor de prijsdaling (gasprijs schommelt; dollar wordt duurder; economie stokt?) bevestigt ons vermoeden dat de emissieprijs niet lang rond de 30€ zou blijven; aanbodprijs is nu een aantal weken rond de 20 €. Was de CO2-markt tot voor kort een compliance & aanbod-markt: met weinig aanbieders, die de prijs kunnen bepalen en energiebedrijven en banken met een behoefte aan emissierechten. De markt zal nu meer een vraagmarkt kunnen gaan worden. Bedrijven die 'short' zijn zien hun kans schoon door lagere prijzen te bieden. Het aanbod wordt groter, omdat meer bedrijven meedoen en Oost-Europese EU-landen mee gaan doen. En de nieuwe aanbieders willen graag snel iets verdienen. Dit zou een verademing zijn voor grote stroomgebruikers. Met name in Duitsland, het VK en Skandinavië hebben energiebedrijven de CO2-prijs óp de stroomprijs gezet.

In juni schreven we dat de CO2-prijs niet op korte termijn naar beneden zou gaan (toen 19 €), als de Europese Commissie het Poolse en Italiaanse Allocatieplan strak zou houden. Dat laatste is gebeurd, maar we hadden niet verwacht dat de prijs naar zelfs boven de 26€ per ton zou gaan. Het heeft er alle schijn van dat de energiebedrijven vooral naar de allocatie in de eigen sector kijkt en in die sector naar vraag en aanbod zoekt.

Want, zoals ook uit de evaluatie voor de Europese Commissie bleek, hoeft de EU niet hoger dan 20€ per ton te gaan om de reductiedoelen van Kyoto te halen. Ons advies zou dan ook zijn om voor de benodigde emissierechten (in april 2006 pas in te leveren!), te wachten op lagere prijzen, als het aanbod na de zomer omhoog gaat en er meer meer bedrijven participeren. Energiebedrijven in Duitsland spelen het klaar de gestegen CO2-prijs in de stroomprijs te verwerken. Men zegt dat als de CO2-prijs met 1€ stijgt, de stroomprijs met 0,72€/MWh toeneemt. Grote stroomgebruiker protesteren terecht. Een stijging van de stroomprijs zou aleen rechtvaardig zijn als er ook daadwerkelijk meer CO2-kosten zijn. Ons ziens worden die nu niet met elke MWh stroom gemaakt en zijn ze ook niet nodig. In Nederland moet de DTE nog naar de CO2-effecten kijken.

De Europese Commissie en de Britse milieuminister zeggen dat de hoge CO2-prijs innovatie door investering in CO2-opslag en klimaatneutrale energie interessant maakt. Dat is pas van toepassing na 2008 en het is de vraag of de prijs dan nog zo hoog is; want vóór die tijd lukt het niet zulke investeringen te doen. Het is te hopen dat de CO2-markt na de zomer meer liquide wordt,  goedkoper emissierechten op de markt komen en de energiemarkt meer op de prijs concurreert.

De CO2-prijs zit in maart al een tijdje boven de 9€/ton, maar na het besluit van de Europese Commissie over het Poolse Allocatieplan komt de 10€ zicht. De prijs kwam even op 10,30€; 1,3Mton werd vandaag verhandeld volgens Pointcarbon. De analyst van Dresdner Kleinwort Wasserstein, Chris Rowland, verwacht dat de Commissie ook de plannen van Italië en Tjechië zal aanpakken, met 15 Mton ofwel 6% (It) resp. 10 Mton of 9% er af. De Commissie brengt daarmee de allocaties terug met 62 Mton, waardoor een emissieprijs van 12€ mogelijk wordt (DJNewswire).

Ik verwacht verder een toename van het aantal transacties, zodra de emissierechten worden bijgeschreven op de andere Lidstaten rekeningen in de Registers en de bedrijven zich op de platformen laten zien. Vorige week meldde zich al een aantal emissieregisters. En de Barclays bank en Essent met Shell testten op 2 maart het Deense en Nederlandse emissieregister met hun eerste internationale spottransactie. De handel is momenteel redelijk rustig, energieprijzen en het weer zijn stabiel en gemiddeld geworden. Wel meldde Nordpool vandaag haar grootste emissietransactie te hebben gehad (130.000 ton, merendeels 2005-rechten).

In februari zagen we streng weer, in combinatie met laag blijvende kolenprijzen. Dit leidde tot een stijging naar iets boven de €7/ton CO2. Mijn indruk is dat een aantal grote kopers actief was (m.n. banken) om risico's voor klanten al in een vroeg stadium af te kunnen dekken; het ging om grote volumes (1 miljoen ton in februari reeds), maar om weinig transacties

Recent is het Euro Carbon Fund (ECF) opgericht door het Frans CDC voor het aankopen van emissierechten. Daar zit al 60 miljoen € in van een aantal banken afkomstig (w.o. Fortis, Allianz, French Savings Bank); de inlegtermijn sluit 21 maart. Op het CO2-scherm van de scandinavische energiebeurs Nordpool tikte de laatprijs vorige week al 7,50 aan; dat was kennelijk toen te veel gevraagd, er werd niet op geboden. Nordpool is op 11 februari on-line gegaan.

In januari zagen we voornamelijk een prijscorrectie t.a.v. de verhandelde CO2-rechten t.o.v. 2004. Na schommelingen door politieke ontwikkelingen tussen € 6 (aug 2003), € 13 (jan. 2004), kwam de prijs in januari 2005 rond de €6/ton. Energiebedrijven in het Noorden kwamen met grote overschotten aan emissierechten door warm winterweer te zitten, de vraag naar emissierechten was niet zo groot, hetgeen in belangrijke mate tot de prijsdaling leidde.

De LTO wees er op dat het kwam omdat bedrijven meer 'aandacht voor energiebesparing zouden hebben.

Pointcarbon

Nordpool

ECX

EEX

Tot en met mei werd 64Mton CO2e verhandeld. Men verklaart de groeiende trend door het volgende:
- De start in 2005 van het EU-emissiehandelssysteem, wat de helft van de industriële emissies omvat;
- De publicatie van EU allocatieplannen waarin emissieverplichtingen zijn opgenomen;
- De mogelijkheid emissiecredits uit een ander land (JI/CDM) onder EU emissiehandelsregime te mogen gebruiken;
- goedkeuring van reeds 11 methodologieën waarmee CDM-projecten geaccepteerd kunnen worden.

De prijs varieerde van 0,5 tot 13 euro p/ton. De marktprijs wordt op de middellange termijn ingeschat op 10 tot 20 euro. 
Vroegtijdige transacties kunnen m.a.w. zeer lucratief worden na 2010.
In 2007 wordt het volume op 10 miljard geschat en in 2010 wordt het marktvolume geschat op 60 miljard euro per jaar. Dit perspectief kan huidige investeringsrisico's wellicht verzachten.

Zie gemiddelde bied- en vraagprijzen volgens Pointcarbon vanaf mrt '03