AGRARISCH DAGBLAD

 

 

Extra inkomsten CO2-markt uit mestvergisting [Agrarisch Dagblad, 8 maart]

Mestafzet kost varkenshouders veel geld. Het Netwerk Mestvergisting Zuid-Nederland hoopt binnenkort juist geld te verdienen aan mest. Zij zijn bezig de reductie van broeikasgassen, die het gevolg is van mestvergisting, te laten certificeren. Die zogenoemde CO2-rechten willen ze verkopen.
door Jan Engwerda

mest.jpg (18136 bytes)
Mart smolders van praktijkcentrum Sterksel en Martin Houben uit Ysselstein                      Foto Ge Hirdes
Het Netwerk Mestvergisting Zuid-Nederland hoopt binnenkort extra geld te verdienen met hun biogasinstallaties. Door elektriciteit en warmte te produceren via vergisting is minder fossiele brandstof nodig. Daarnaast vindt er door vergisting ook een reductie van broeikasgassen uit varkensmest plaats. De totale reductie aan CO2 die dit oplevert heeft het netwerk laten vastleggen. Dankzij deze certificering hopen zij hun rechten binnenkort te kunnen verkopen op de markt voor vrijwillige CO2-rechten.
Zie: Verkorte versie van het artikel op Agrarisch Dagblad-site
Zie ook: 'Varkenshouders gaan de markt op met 'schone lucht'; Eindhovens Dagblad

Varkenshouder Martin Houben uit Ysselsteyn is lid van het netwerk. Hij ziet een aantal voordelen van de certificering van CO2-rechten. “De reductie van broeikasgassen die de varkenssector zo realiseert wordt vastgelegd en kunnen we te gelde maken. Bovendien levert de sector zo een bijdrage aan het bestrijden van het broeikaseffect. Dat is gunstig voor ons imago.

Het netwerk van vijf varkenshouders is goed voor totaal 25.000 CO2-rechten, waarbij één recht gelijk staat aan de uitstoot van 1 ton CO2. Deze rechten komen voort uit de besparing op aardgas en de broeikasgasreductie uit mest. Door mestvergisting verlagen de varkenshouders ook de uitstoot van methaangas. Dat gas versterkt net als CO2 het broeikaseffect.

Houben gaat nog een stapje verder “De warmte van de gasmotor kun je benutten door het digestaat uit de vergister te bewerken. Dat kan worden afgezet als kunstmestvervanger. De productie van kunstmest vergt veel energie en veroorzaakt dus veel CO2-uitstoot. De verkoop van bewerkte mest als kunstmestvervanger moet dus eigenlijk ook omgerekend worden naar CO2-rechten.
Het netwerk gaat hiervoor lobbyen bij de overheid. Houben: “Het kan een mooie extraatje worden voor veehouders met een biogasinstallatie. En het is goed voor ons imago.”

Veehouders moeten zich echter nog niet rijk rekenen, zegt bedrijfsleider Mart Smolders van het Praktijkcentrum Varkenshouderij in Sterksel, dat ook lid is van het netwerk. “Tot nu toe kunnen we de CO2-rechten alleen verkopen op de markt voor vrijwillige rechten. De prijs ligt daar op 4 tot 6 euro per CO2-recht. Dat is bijna gelijk aan de kosten die we kwijt zijn voor de certificering en de controle. Ik denk dat het netwerk in de huidige situatie slechts enkele duizenden euro’s per jaar overhoudt aan de CO2-certificering.”

Het belangrijkste voor het netwerk is echter dat de bijdrage die ze leveren aan de reductie van broeikasgassen wordt erkend en zorgt voor een positieve uitstraling van de varkenssector. Het netwerk pleit er daarom voor dat de vrijwillig behaalde CO2-rechten ook verkocht mogen worden op de markt voor verplichte CO2-rechten. Op deze markt moeten elektriciteitsproducenten en industrieën rechten kopen als ze te veel broeikasgassen produceren. De CO2-rechten brengen hier 20 tot 30 euro op. Smolders: “In andere landen is dat straks wel mogelijk.”  Houben constateert dat de overheid het gebruik van duurzame energie wil stimuleren. “Als de overheid de vermarkting van de vrijwillige CO2-rechten gemakkelijker maakt, zal de productie van duurzame energie worden gestimuleerd."

Veehouders met een biogasinstallatie moeten niet te lang wachten met het vastleggen van hun CO2-rechten, zegt Jos Cozijnsen, dia als adviseur emissierechten het netwerk bijstaat. “Want over een aantal jaren wordt het door de overheid gezien als een gebruikelijke techniek. Een project komt alleen voor CO2-credits in aanmerking als je een èxtra bijdrage levert aan de reductie van broeikasgassen. Je moet dus iets doen wat boven de bestaande situatie uitstijgt. Ik hoop dat de Nederlandse regering, net als in die van Frankrijk en Duitsland, dit soort emissiebesparende projecten op de verplichte CO2-markt toelaat.”

Toelichting

De industrielanden hebben in 1997 in het Kyotoverdrag zich verplicht de uitstoot van broeikasgassen te verlagen. Ieder land heeft een hoeveelheid emissierechten gekregen. Daarbij worden broeikasgassen, zoals methaan, CO2 en stikstofdioxide, omgerekend naar de broeikaswaarde van CO2. Een land deelt dit emissiequotum uit aan sectoren en bedrijven. Om bedrijven te stimuleren minder broeikasgassen uit te stoten mogen emissierechten worden verhandeld. Als een bedrijf meer broeikasgassen uitstoot dan het heeft gekregen, moet het emissierechten bijkopen Dit is de markt voor verplichte CO2-rechten. In Europa vallen 12.000 installaties onder dit systeem.

Bedrijven die niet onder dit systeem vallen of ondernemers in andere sectoren, zoals landbouw, verkeer en projectontwikkeling, kunnen ook vrijwillig een bijdrage leveren aan de reductie van broeikasgassen. Door bijvoorbeeld mestvergisting is minder fossiele brandstof nodig om elektriciteit en warmte te produceren. Een bedrijf kan zo'n project laten certificeren en zodoende CO2-rechten behalen. Deze CO2-rechten die op vrijwillige basis zijn verkregen, kunnen nu alleen worden verkocht op de markt voor de vrijwillige emissiereductierechten. Op deze markt kan een bedrijf CO2-rechten kopen om richting consument aan te geven dat zijn bedrijf milieuneutraal produceert. In Duitsland en Frankrijk wordt het volgend jaar mogelijk dit soort CO2-credits ook op de verplichte markt te verhandelen; in Nederland nog niet. De prijs van de vrijwillige CO2-rechten is vijf tot zeven keer lager dan die van de verplichte rechten