Publicatiedatum: 14/1/2004
CO2-akkoord van regering met industrie

Emissiehandel stap dichterbij

VAN ONZE REDACTEUR

AMSTERDAM - Regering en bedrijfsleven hebben overeenstemming bereikt over de hoeveelheid kooldioxide (CO2) die de industrie mag uitstoten van 2005-2007.

Het is voor het eerst in de geschiedenis dat grenzen worden gesteld aan de uitstoot van het broeikasgas CO2 door fabrieken en stroomcentrales.

Het principeakkoord tussen regering en industrie is vastgelegd in een brief die door minister Laurens Jan Brinkhorst (Economische Zaken) is verstuurd aan werkgeversorganisatie VNO-NCW. Het bijzondere aan de nieuwe afspraken is dat bedrijven er ook aan mogen voldoen door uitstootrechten aan te kopen. Andersom kunnen zij uitstootrechten verkopen als zij hun reductiedoelstellingen overtreffen. CO2, een niet-vervuilend gas dat vrijkomt bij de verbranding van fossiele brandstoffen als steenkool, olie en gas, wordt verantwoordelijk gehouden voor de opwarming van de aarde.

Het akkoord maakt deel uit van de voorbereidingen die Nederland treft om te voldoen aan de Europese emissiehandelsrichtlijn die op 1 januari 2005 ingaat. Volgens die richtlijn moeten alle industriële bedrijven in de EU zich aansluiten bij een Europees systeem voor verhandelbare CO2-emissierechten dat dan van start gaat. Het gaat om elektriciteitscentrales, staal- en ijzerbedrijven, de cementindustrie, de papierindustrie, de maakindustrie en alle andere bedrijven met stookinstallaties van 20 megawatt.

De industrie mag per jaar 115 miljoen ton CO2 uitstoten tussen 2005 en 2007. Er komt in februari nog een nationaal allocatieplan, waarbij per industriële installatie uitstootrechten worden toegekend. De 115 miljoen ton aan totale uitstoot is 6 miljoen ton meer dan de 'streefwaarde' die door EZ zelf was opgesteld.

Brinkhorst heeft de industrie een ruimere waarde toegekend om tegemoet te komen aan bezwaren van VNO-NCW. De werkgeversorganisatie heeft moeite met de absolute grens aan de uitstoot van CO2 in de EU-plannen.

Tussen industrie en overheid bestaan langlopende afspraken om de CO2-uitstoot te beperken. Daarbij gaat het om een relatieve uitstoot, die meegroeit met het energieverbruik. VNO-NCW vreest dat een absoluut plafond economische groei in de weg kan gaan zitten. Volgens Brinkhorst staat Europese wetgeving geen relatieve grenzen toe.

Copyright (c) 2004 Het Financieele Dagblad