Ondernemersorganisaties zetten klimaatbeleid en emissiehandel op losse schroeven [14/6]

In reactie op de kabinetsvoorstellen laten de ondernemersorganisaties weten het jammer te vinden dat het kabinet in juni geen 'duurzaamheidsakkoord' met hen wil sluiten. Want vorige maand publiceerden VNO-NCW, MKB en LTO hun visie op lange termijn klimaatbeleid “Nederland gidsland? Als het maar slim gebeurt! Voorstel van het bedrijfsleven voor het realiseren van de energie- en klimaatdoelstellingen” . Het zou volgens het persbericht bedoeld zijn om een akkoord te willen voor een lagere CO2 uitstoot. Milieuminister Cramer wordt in de brochure en de onderliggende studie verrast met technische CO2-reductiemogelijkheden tot 50% in sectoren van staal tot papier en van glastuinbouw tot papier. Maar uit de brochure blijkt dat men gidsland wil zijn van een klimaatbeleid als export artikel. Men wil af van de beperking op het gebruik van project-credits in ontwikkelingslanden en Oost-Europa. Om dat mogelijk te maken moet de overheid erkennen dat het klimaatprobleem primair een mondiale aanpak vereist, ze moet ervoor zorgen dat internationaal opererende ondernemingen op een gelijk speelveld kunnen blijven werken en ze moet innovatieve ontwikkelingen, die nog niet winstgevend geëxploiteerd kunnen worden, financieel mogelijk maken. Men zegt de voorsprong uit te willen buiten en de rest van de wereld laten profiteren van wat in Nederland aan innovaties is en wordt bedacht. En deze technieken niet alleen voor onszelf houden, maar vooral ook in het buitenland toepassen. Het Nederlandse klimaatproject moet een exportartikel zijn.
Met Akkoord wil men scherper emissieplafonds voorkomen
De timing en de claim van de organisaties was opvallend en deed denken aan de Nota Milieu en Economie die ten tijde dat het Kyoto Protocol het licht zag. Daarbij legde de overheid zich vast in het Benchmarking Convenant dat er naast de energy-efficiency verbeteringen geen vaste nationale plafonds zouden komen. Maar omdat er vervolgens een Europese Emissiehandel is gekomen viel die inzet in duigen. En nu de regering heeft aangekondigd dat er voor de zomer een plan met de naam ‘Schoon en Zuinig’ wordt gepubliceerd waarin staat hoe Nederland haar 30% CO2-reductie in 2020 gaat halen, zagen de organisaties de bui al hangen. De Kamer is zelfs van plan een streep door de emissierechten-reservering voor nieuwe kolencentrales te halen. De organisaties willen daarom al in juni met de regering een akkoord sluiten dat klimaatbeleid vooral een exportartikel is. Als dit plan doorgaat, en er vooral op technologie wordt gestuurd en op de lange termijn ongebreideld gebruik gemaakt mag worden van credits, betekent dat plafonds in feite minder ambitieus zijn, dat de schaarste op de Europese CO2-markt weer verdampt, en de CO2-prijs keldert. En dat is nu juist wat de Nederlandse regering en de Europese Unie niet wil: want lange termijn duurzame investeringen hebben een krachtig lange termijn prijssignaal nodig.