Fransen verdubbelen aantal installaties onder emissiehandel (9 sept):  
Brinkhorst en chemie-industrie speelden paniekvoetbal met verzoek opt-out

Frankrijk heeft onder druk van de Europese Commisie al;snog besloten alle stookinstallaties van 20MWth en meer onder het emissiehandelssysteem te laten vallen. Ze zal geen uitzondering maken voor bepaalde sectoren (totaal komt dan op 1500 installaties i.p.v 650 eerst). Dat is geheel in lijn met de Richtlijn en de interpretatie die de meeste landen - inclusief Nederland - er totnogtoe er aan gaven. De Fransen erkenden dat ze alleen stonden in hun interpretatie (bron Pointcarbon, 9 sept)

Brinkhorst was juist van plan m.n. chemiebedrijven tot 2008 met een beroep op de opt-out regeling buiten het emissiehandelssysteem te laten (artikel FD 1/9,  brief aan bedrijven en Toelichting Brinkhorst op verzoek van de Kamer).  De Tweede Kamerfractie van de PvdA zal economie-minister Brinkhorst op een Algemeen Overleg volgende week in de Kamer hierover aan de tand voelen (zie 'Kamer kritisch over CO2-brief Brinkhorst', DFT, 31/8). Het ging Brinkhorst en de chemiebrancheorganisatie VNCI er om dat er binnen de EU verschillen in toepassing van emissiehandel dreigen te ontstaan: in Nederland, Ierland, Oostenrijk, België en Denemarken valt de chemie onder emissiehandel; in Duitsland en Engeland voor een gedeelte. In het ontwerp plan van Italië en Frankrijk wordt de chemie uitgesloten van emissiehandel; de Europese Commissie beoordeelt deze plannen in oktober. Op 13 september zullen de Lidstaten dit onderling bespreken en de Commissie een advies geven.

Met deze stap nam Brinkhorst het paniekvoetbal over dat de chemie-industrie al een tijdje speelt t.a.v. emissiehandel. Als men de Vereniging Nederlandse Chemische Industrie en het VNO moet geloven is het aankomende systeem van emissieplafonds en -handel de nekslag voor de chemiesector. Dat is vreemd, want de Nederlandse Allocatie laat juist groei toe; dat de chemie te leiden heeft onder de economische achteruitgang is een andere kwestie. Collega staatssecretaris van Milieu Van Geel zegt de brief  "met bloedend hart" te schrijven, zo staat in de CO2-emissiehandel Nieuwsbrief van VROM/VNO-NCW, waarin de directeur Runge Metzger van de Europese Commissie het opt-out verzoek zelfs ontraadt. Hij raadt bedrijven die in aanmerking komen af om van de mogelijkheid gebruik te maken buiten de emissiehandel te blijven.

Hier was sprake van paniekvoetbal en het zou nieuwe blokkades opwerpen. Een groot aantal aspecten laat overtuigend zien dat een dergelijke stap te snel, onterecht en niet verstandig was.

  • De Europese Commissie moet de Plannen van Frankrijk en Italië nog goedkeuren en letten op interpretatieverschillen; de Franse aanpassing is op tijd;
  • Brinkhorst en Van Geel hebben eerder de Commissie verzocht te zorgen dat de allocatie in de EU niet te ver uiteenligt; dat was de voorwaarde voor het verlagen van het totale emissieplafond in het Nationale Allocatieplan van 115 naar 112 (zie brief Van Geel);
  • Het VNO heeft begin 10/8 een brief naar de Commissie geschreven hierop te letten bij de beoordeling van de plannen van Italië en Frankrijk;
  • De VCNI heeft begin augustus de Commissie gevraagd een opt-out regeling in het leven te roepen voor bedrijven  die aannemelijk kunnen maken dat ze door emissiehandel in een nadelige concurrentiepositie dreigen te raken; De Duitse chemie - VCI - heeft een dergelijk   verzoek ook gedaan.
  • Het is de vraag of chemiebedrijven  eigenlijk worden benadeeld door ze te plaatsen onder het emissiehandelssysteem. De handel maakt de CO2-kosten lager. Bedrijven die niet aan handel mee mogen doen, zullen ook milieumaatregelen op zich af krijgen, waardoor ze zelf moeten investeren en mogelijk meer geld kwijt raken; (petro)chemie bedrijven als Shell, Esso, GE Plastics en Air Liquide zijn ondertussen, op internationale schaal zich aan het voorbereiden op de emissiehandel;
  • We hebben het hier over level playing field en harmonisatie binnen de EU: dat is inderdaad belangrijk, maar de inbreuk op het 'level playing field' komt vanuit de VS en het Verre Oosten. In de chemiesector opereert ook een groot aantal multinationals, met dus een andere positie binnen de EU;
  • Nederland is nu voorzitter van de Europese Unie: zij zou juist de Europese Commissie om harmonisatie moeten vragen en niet eenzijdig uitzondering vragen.
  • De opt-out regeling is niet bedoeld als versoepeling: immers volgens de Emissiehandelsrichtlijn moeten bedrijven die onder een opt-out vallen zich onderwerpen aan dezelfde monitoringeisen, emissiereducties en boetesysteem.
  • Bovendien is de opt-out regeling geldig tot en met 2007: dat betekent dat de chemische bedrijven vanaf 2008  voor scherpere emissieverplichtingen staan, zonder enige ervaring met emissiehandel.

Met dergelijk paniekvoetbal  wordt dus eigenlijk geen duidelijk algemeen doel gediend. Een zoveel mogelijk geharmoniseerde EU emissiehandel komt er niet door dichterbij maar juist verder weg. Misschien beseft de chemie dit ook. Hans Veenenbos van de VNCI laat in een reactie weten dat "chemische ondernemingen niet te vroeg moeten juichen" en er volgens hem ook een discussie in Frankrijk om de chemie er wél onder te laten vallen (Stromen 3 sept). Maar, ook al wordt er geen toesteenmming verleend, of kunnen bedrijven er geen beroep op doen, het is een verkeerd signaal van de huidige EU-voorzitter t.o.v. een pril beginnende emissiesysteem en t.o.v. de Europese Commissie.

jc@emissierechten.nl