Regering verlaagt CO2-plafond bedrijven, maar maakt haar klimaat-ambities nog niet waar;
Kamer overlegt vandaag [8/2]

Eind 2007 moet vastgesteld zijn hoeveel de aan emissiehandel deelnemende bedrijven [zo'n 350] per jaar vanaf 2008 tot 2012 per jaar aan emissierechten toegewezen krijgen. Nederland had daarvoor bij de Europese Commissie in september het Tweede Allocatieplan [NAP-2] ingediend. De Europese Commissie vond het plan te ruim; er moet 5% vanaf: 4,5 miljoen ton [zie hier]. Dat betekent dat er meer ruimte is in het Plan voor nu niet aan emissiehandel deelnemende sectoren en bedrijven. Ook mogen bedrijven minder credits van een ander industrieland [JI-credits] en ontwikkelingslanden [CDM-credits] gebruiken om hun emissies mee af te dekken. Het maximum per bedrijf is teruggebracht van 12 naar 10%. Dat betekent dat de schaarste aan emissierechten groter wordt en de prijs hoger. Want ook andere lidstaten krijgen hier beperkingen voor opgelegd. Verder moet een aantal andere aspecten worden gewijzigd: intrekken verhuisregeling; beperking cumulatie van gunstige rekenregels. De algemene rekenregels en de optie om CO2-opslag te gebruiken in het Allocatieplan bijvoorbeeld blijven in stand.

Van 14 totnogtoe beoordeelde Europese Allocatieplannen heeft de Commissie overigens bepaald dat er 5-7% aan emissierechten van af moet; alleen het Britse blijft intakt. Dat is van belang om de Kyoto-doelen te halen, maar ook om emissierechten in de EU vanaf 2008 voldoende schaars te maken, waardoor de prijs hoger wordt en investeringen rendabel. Het moet gaan om een significant tekort. Want door een paar warme winters, kan de schaarste aan CO2-rechten, als die te klein is berekend, zo verdwijnen, zoals nu in de proeffase het geval is. De regering heeft besloten zich niet tegen de korting te verzetten. Ze heeft de Tweede kamer een brief gestuurd met haar voorstellen voor de aanpassing [persbericht].

Korting voor bedrijven beperkt
Nu is het niet zo dat er 4,5 Mton van de toe te wijzen emissierechten af gaat, maar van het totale Allocatieplan. De regering voert eerst de volgende wijzigingen door: De reserve voor nieuwkomers en judische claims gaat met 5% van 6,7 Mton naar 6,4 Mton; de te veilen rechten gaan van 3,9 naar 3,7 per jaar. Zoals al in het eerdere Toewijzingsplan is vastgesteld, wordt de elektriciteitssector in verband met de windfall profits 15 % gekort. De herverdeling van1/3 deel van deze rechten aan de industrie zal generiek plaatsvinden en niet op basis van elektriciteitsgebruik, zoals eerder de bedoeling was. De regeling voor het uitsluiten van kleine installaties zal worden aangepast. Daarbij zal voor de Britse systematiek worden gekozen. en kleine installaties van maximaal 3 MWth niet meegeteld voor het gezamenlijke vermogen van een verbrandingsinstallatie. Na deze wijzigingen wordt i.p.v. 79,8 nu 76,4 Mton toegewezen: 0,4 minder. De directe korting van bedrijven valt dus mee. Maar omdat er extra - kleine - installaties mee moeten doen, wordt de spoeling wel wat dunner.

Allocatieplan gemiste kans
Maar gezien de ambities van de regering t.a.v. klimaatbeleid - o.a. 30% reductie, en koploper in de EU- komt de aanpassing wellicht tegemoet aan de eisen van der Commissie, maar laat de regering hier een kans liggen liggen om voor de langere termijn ambitieuzer klimaatbeleid in te zettten. Dat zou kunnen door de reserve voor nieuwe bedrijven te verkleine of een maximaal grCO2 per kWh aan te geven om schone energie en CO2-opslag te bevorderen. Nu laat die reserve tot ver na 2012 ruimte voor nieuwe kolencentrales. Maar als de regering 30% in 2020 na wil streven, ligt hier een kans daar sturing aan te geven; men mag niet meer rechten toewijzen van de Commissie maar minder en ambitieuzer mag wel.

Reacties
Greenpeace noemt in een brief aan de Tweede Kamer de verlaging van het plafond onvoldoende. De milieuorganisatie wijst erop dat de prijzen die bedrijven op de emissiemarkt betalen voor rechten om CO2 uit te stoten gedaald zijn tot een historisch dieptepunt. Bovendien zit het Greenpeace dwars dat nieuwe elektriciteitscentrales, in tegenstelling tot de bestaande, niet gekort worden in hun emissierechten [zie de brief van Greenpeace, SNM en Milieudefensie].
Een 'morrende instemming' met de brief van minister Van der Hoeven als het aan Liesbeth Spies ligt. Het CDA-kamerlid is teleurgesteld over de manier waarop de EU de Nederlandse overheid terugfluit. 'Ze veranderen tijdens het spel de spelregels. Dat draagt bepaald niet bij aan een consistent overheidsbeleid.' Spies is wel gelukkig met de 'gelijke monniken, gelijke kappen'-aanpak van de EU. 'Alle landen zijn hetzelfde aangepakt'.
Diederik Samson van de PvdA vindt de Nederlandse allocatie te ruim, gezien de ambitieuze milieudoelstellingen van het kabinet. 'Als we de doelstelling (een CO2 -reductie van 30% in 2020, red.) willen halen, heeft dat consequenties. Ontzien we de industrie, dan zullen de gebouwde omgeving en de transportsector harder moeten worden aangepakt, het zal linksom of rechtsom moeten.' De PvdA-politicus begrijpt dat een confrontatie met de industrie een 'doos van Pandora' opent, en betwijfelt de noodzaak daarvan. Vandaag debatteert de Kamer over het nationale toewijzingsplan.

De Tweede Kamer overlegt donderdag 8 maart over de aanpassingen. Dat kan interessant zijn met de nieuwe kamermeerderheid, nieuwe regering, de diverse Kamermoties en oproep van 25 Captains of Industry tot ambitieuzer klimaatbeleid.

jc@emissierechten.nl