RWE: koppeling CO2-opslag en emissiemarkt nog niet geregeld (7/12)

Over investeren in CO2-opvang hield later op de dag Hans Jensen van RWE Npower, de Britse dochter van RWE, een presentatie. RWE heeft twee projecten op dit vlak in de pijplijn: de bouw van een 'zero CO2-centrale' van 450 MW en een centrale met CO2-afvang in Tilbury. Maar voor het zover is (RWE schat dat het de centrale tussen 2011 en 2014 aan kan leggen) moet er nog heel wat gebeuren, legde Jensen uit. Dit stelde Jensen woensdag op het congres Sparks & Flames in Amsterdam.

De acceptatie door het publiek is belangrijk. En het emissiehandelssysteem werkt ook niet mee, want CO2-opvang valt daar op dit moment nog niet onder. Jensen: "Momenteel geldt het nog steeds als uitgestoten CO2, ook als je het hebt opgeslagen." De verwachting is wel dat dat op termijn verandert, maar wanneer?

En last but ot least is de wettelijke basis voor CO2-opslag nog erg onduidelijk. Er zijn nog tal van vragen, zoals: Wat zijn de mogelijkheden en de voorwaarden? Wie is de eigenaar van de CO2 als dat eenmaal onder de grond ligt? Een bijkomend probleem: CO2 die je onder de grond stopt, wordt gezien als een afvalproduct. En afval mag je niet zomaar onder de grond stoppen. Zeker niet zo diep als de plannen met CO2 zijn. Het is een probleem waar Gaz de France bijvoorbeeld ook tegenaan loopt bij zijn proefproject met CO2-opslag in de Nederlandse Noordzee.

De exacte manier en de locatie van CO2-opslag zijn bij RWE nog onderwerp van studie, stelde Jensen. "We zoeken nog een geschikte locatie." Er zijn volgens hem drie mogelijkheden: olievelden, gasvelden of aquifers [waterhoudende lagen, red]." Die laatste lijken het meest gunstig: er is wereldwijd een enorme capaciteit en de kosten zijn relatief laag, vergeleken met olie- of gasvelden.

Het vervoer van CO2 naar de opslaglocatie is ook nog een vraagstuk. Er lijken twee opties: door buizen of per schip. Statoil maakt van die laatste mogelijkheid al gebruik in het Sleipner-project. CO2 wordt dan vloeibaar gemaakt, net als bij LNG gebeurt. "Statoil gebruikt vier schepen. Die hebben ieder een capaciteit van 20.000 kubieke meter." Dat is waarschijnlijk te weinig voor een elektriciteitscentrale.

Het lijkt dus de beste oplossing om CO2 te vervoeren door pijpleidingen, stelt Jensen. "Dat gebeurt al in Amerika. Het probleem is dat transport van CO2 door buizen gebeurt onder extreem hoge druk en als het nat is, kan er erg snel roestvorming optreden." De kosten van CO2-opslag en -afvang schat Jensen op meer dan EUR 30 per ton CO2.