China verkoopt zijn emissierechten liever aan het buitenland, via het zogenaamde Clean Development Mechanism (CDM). Dit is een instrument uit het Kyoto -protocol dat industrielanden in staat stelt schone technologieën in ontwikkelingslanden te financieren in ruil voor gecertificeerde emissierechten.

Vrijdag kondigde de Chinese minister van financiën aan een staatsfonds van $3 mrd te openen dat schone technologie stimuleert. Dit geld komt van rijke landen die CER's aanschaffen uit circa 885 energie-efficiënte projecten die volgens de Chinese regering de afgelopen tijd zijn gerealiseerd.

Zoals vanouds zweert Europa bij het formuleren van concrete doelstellingen voor emissiereducties. De Europese lidstaten stellen voor om tot 2020 tenminste 20% minder CO2 uit te stoten ten opzichte van het ijkjaar 1990. En 30% als ook de Verenigde Staten, China en India zich aan plafonds committeren.

Maar net als China verwerpen de VS deze aanpak. De Amerikaanse president George W. Bush doet sowieso niet mee zonder China en is pleitbezorger voor vrijwillige afspraken en een technologie gedreven aanpak. Gisteren maakten twee topambtenaren van het Witte Huis bekend dat kernenergie en CO2-opslag als de belangrijkste oplossingen voor het klimaatprobleem worden gezien.

De rol van de VS is echter verwarrend. Omdat Bush in januari 2009 plaatsmaakt voor zijn opvolger wordt reikhalzend uitgekeken naar de accenten van zijn opvolgers. Hillary Clinton liet afgelopen maandag weten wel voorstander te zijn van bindende doelstellingen. 'We kunnen ons niet veroorloven nog langer te wachten', zei de presidentskandidate in Iowa. Ze wil de VS een 'leidende rol in de groene revolutie geven'. Dit houdt in dat de VS hun emissies met 80% moeten inperken tot 2050. Een maatregel die volgens Clinton goed is voor ten minste 5 mln nieuwe banen.

Verder beloofde ze om net als in Europa een emissiehandelssysteem op te zetten. Alle uitstoot in de VS moeten binnen dit systeem vallen, de rechten worden geveild.