Verkiezing Obama brengt ook Transatlantische CO2-markt dichterbij [7/11]
Terwijl Obama zijn Transitieteam aan het samenstellen is, om de overgang op 20 januari 2009 voor te bereiden is al wel duidelijk dat zijn regering het klimaatprobleem weer actief op gaat pakken [zie: www.change.gov]. Obama wil dat de VS het leiderschap overneemt bij de zogenaamde UNFCCC-vergaderingen in het kader van het Klimaatverdrag en samen met de EU en de grote ontwikkelingslanden tot een nieuw mondiaal klimaatakkoord komen. Hij wil dat de CO2-emissies in de VS in 2050 80% lager zijn dan in 1990; in 2020 moeten ze gelijk zijn aan die van 1990. Obama heeft altijd gezegd voorstander te zijn van een federaal CO2-emissiehandelssysteem in de VS, terwijl Bush had gezegd elk voorstel daartoe in de Senaat met een veto te beantwoorden.
Zowel in de Senaat als in het Huis van Afgevaardigden liggen voorstellen voor een economie-breed emissiehandelssysteem dat 80% van de Amerikaanse emissies afdekt. Het systeem in de EU dekt 40% af. Nu de Democraten in beide Huizen een meerderheid hebben, kunnen de Republikeinen dat niet tegenhouden. Dat betekent niet dat dat systeem er zomaar komt.Er moeten minimaal 60 senatoren voor zijn. Tien vooraanstaande democratische senatoren die drastische aanpassingen in het in juni besproken Boxer-Warner-Lieberman voorstel willen, zitten nog in de Senaat. En de meest hardnekkige ontkenner van het klimaatprobleem, Imhofe, is ook herkozen.
Opbrengst veiling
emissierechten creeert banen in VS
Obama zelf wil graag 100% van de emissierechten veilen om met de opbrengst daarvan o.a. de
financiele situatie in de VS te kunnen verbeteren [zie: Obama/Biden:
New Energy for America]. Hij wil 150 miljard daarvan over 1 investeren om 5 miljoen
banen in de duurzame energie-industrie en duurzaam transport te kunnen creeren. Evolution
Markets berekende dat het het eerste jaar in de VS om 5,75 miljard ton
emissierechten zou gaan; met $ 20 als prijs zou de opbrengst 600 miljard zijn. In
de EU gaat het om 2 miljard aan emissierechten met maximaal € 40 miljard opbrengst [x
€ 20]. Maar zowel in de VS als in de EU, waar de Europese Commissie ook voorstander
van 100% veilen is, neemt de steun voor het veilen echter af. Met name de industrie vreest
concurrentie door China en India, waar de bedrijven geen CO2-kosten hebben. En de Senaat
staat er op dat China en India ook meegaan in een nieuw akkoord.
Naar een koppeling van een Amerikaans en EU
CO2-emissiehandelssysteem
Vanwege de noodzakelijke koppeling van het EU emissiehandelssysteem en het komende
Amerikaanse systeem is het van belang aan beide zijden vergelijkbare veiling te te hebben.
Door de koppeling komen er meer reductiemogeklijkheden op de markt en hebben bedrijven
meer flexibiliteit en de markt meer liquiditeit [zie Interview Cozijnsen in Energiegids: 'Tijd voor een mondiaal
emissiehandelssysteem'].Europese regeringen, afgevaardigden van diverse Staten in de
VS waar men al aan emissiehandelsystemen werkt, medewerkers van Obama, maar ook vanuit
Australie werken al in het zogenaamde International Carbon Action Partnership [ICAP] samen aan het afstemmen
van emissiehandelssystemen.
Wat te doen totdat VS nieuw Klimaatakkoord ratificeren?
Om de emissierechten en -credits van het aankomende systeem in de VS te kunnen gebruiken
voor Kyoto-verplichtingen en de opvolger daavan in 2103, waarover in Kopenhagen in
december 2009 onderhandeld gaat worden, is het wel van belang dat de VS dat nieuwe Verdrag
ook ratificeren. Daar zijn 67 senatoren voor nodig. Zover is het nog niet. Hoe in
afwachting daarvan het Amerikaanse en Europese emissiehandelssysteem toch al [indirect]
gekoppeld kunnen worden beschrijven Bazelmans en Cozijnsen in een hoofdstuk van het
Preadvies van de Vereniging voor Milieurecht dat op de bijeenkomst op 25 nov. besproken wordt.