Vonnis Europees Hof klap voor Europese Commissie; maar nieuw besluit hoeft CO2-markt niet te schaden [25/9]
De uitspraak van het Europees Hof [en dan het Gerecht van eerste aanleg] over het beroep tegen de Europese Commissie van eergisteren is een grote tegenvaller voor de Europese Commissie. Natuurlijk vroegen deze landen voor de allocatie van emissierechten voor de periode 2008-2012 teveel emissierechten omdat de projecties over groei te groot waren. Maar bovenal was het voor de Commissie belangrijk, om bde emissiemarkt te laten werken, een significante schaarste te creeren aan emissierechten. Daarom heeft de Commissie bij de meeste Lidstaten een korting opgelegd, geheel legitiem [zie uitspraak Case T-183/7].
De fout die de Europese Commissie heeft gemaakt, en waar ze voor wordt afgestraft, is dat ze de prognoses voor de groei en de emissies, m.n. van de energiesector, niet met goede getallen en gemotiveerd heeft weerlegd. De verhoudingen met Polen waren ook niet optimaal. De Commissie had zonder al te veel motivatie het Allocatieplan van Polen met 75 Mton naar 208,4 Mton gekort per jaar en dat van Estland met zo'n 10 Mton naar 11,7 Mton.
Commissie moet in overleg met Landen nieuw besluit
nemen; rekening houdend met crisis.
De regelgeving betekent dat, nu de Commissie deze fouten heeft gemaakt, dit leidt tot een
'anullment' van het Allocatiebesluit van Polen en Estland. De Commissie moet in een nieuw
besluit beter gemotiveerd, de getallen bestrijden. Nu is het zo dat we door de financiele
crisis een beter beeld hebben van de groei, d.w.z. van de krimp van de economie in m.n. de
industrie. Daarom verwachten we niet dat de Commissie Polen en Estland het volle pond zal
moeten geven en het huidig overschot niet met 85 Mton per jaar hoeft te vergroten.
Essentieel is dat de Commissie met deze landen tot een vergelijk over de getallen komt en
niet eenzijdig een besluit neemt. Een grote, maar leerzame klap, die de CO2-markt niet
direct hoeft te schaden. Want het Hof erkent wel de bevoegdheid van de Commissie om
een efectieve CO2-markt in stand te houden. Allocatieplannen die dat in gevaar brengen,
mag de Commissie afwijzen.
Direct prijs effect -3%; lange termijn zal
meevallen
Zoals te verwachten leidde het besluit tot een val van de CO2-prijs van het 2009-contract
en wel met 3 % van Euro 13,75 naar Euro 13,35. Op het dieptepunt heeft hij even op 23/9
Euro 13,05 gestaan, 4% lager. De prijs viel verder naar 12.75 op 24/9 - het laagste van
dit jaar -, maar krabbelde weer op naar Euro 13,20 na de mededelingen van de Europese Milieucommissaris Dimas
De Commissie beraadt zich of ze in beroep zal gaan; dat moet binnen 2,5 maand. Juridisch
is dat niet sterk omdat ze gedane zaken niet kan veranderen en het Hof straft dat af. Wel
leidt het tot tijdwinst, maar ook tot langere onzekerheid in de markt. De Commissie
zegt alles te zullen doen om de integriteit van de markt [de prijs] te bewaren. Dat zal
betekenen dat ze snel tot een overeenstemming moet komen. Er komen nog uitspraken over
vergelijkbare zaken aan van Bulgarije, Tjechie, Hongarije, Letland, Litouwen en
Roemenie.
Het is zaak dat de Commissie z.s.m. met nieuwe besluiten komt. Als de Commissie alle
Lidstaten gelijk zou geven, komt er bij de toegekende 2 miljard emissierechten 7% bij en
wordt het huidige overschot vergroot met 175 miljoen ton emissierechten en zou de prijs
diep zakken. Maar zoals gezegd, hoeft dat niet te gebeuren. De Commissie moet met een
nieuw besluit komen, in overleg met de Lidstaten, maar zal wel met de realiteit, de
crisis, rekening gaan houden en niet hoeven te 'over-alloceren'. Want dat zou de prijs
laten zakken. Vanaf 2012 zal zo'n situatie, vaststelling aantal beschikbare emissierechten
niet meer voorkomen. Dat wordt dan op EU-niveau vastgelegd. Het budget wordt vanaf 2013
voor alle bedrijven jaarlijks 1,74% kleiner; in 2020 21% minder dan de geverifieerde
emissies in 2005.