Domestic Offsets: Green Deal Nationale Koolstofmarkt

Mijnwaterproject Heerlen eo is een goede kandidaat voor Domestic Offsets

Mijnwaterproject Heerlen eo is een goede kandidaat voor Domestic Offsets

Update oktober 2014: Cozijnsen (Emissierechten.nl) en Hans Warmenhoven (De Gemeynt) nemen het voortouw bij het maken van een Green Deal Nationale Koolstofmarkt met stakeholders die betrokken zijn bij het organiseren en kopen van CO2-credits in binnenlandseprojecten.

Update januari 2014; Het ministerie laat De Gemeynt onderzoek doen i.s.m. een aantal marktpartijen w.o. Energy Valley, Essent, DGBC, De Groene Zaak, maar de mogelijkheid en rentabiliteit van het geven van CO2-credits Domestic Offsets voor binnenlandse projecten.

 

 

 

 

 

 

Een eerdere column over Domestic Offsets op EnergieExpert:

Eindelijk: overheid en markt praten over marktinstrument klimaatbeleid

Het lijkt een ‘no-brainer’: praten met de markt over een marktinstrument. Maar toch heeft het even geduurd voor staatssecretaris Mansveld van Milieu het gesprek aangaat over de mogelijkheden van ‘Domestic offsets’. Tijdens het Algemeen Overleg Klimaat op 29 november bleek dat het nu toch gaat gebeuren.

Voor de grote bedrijven is er al een verplicht EU-emissiehandelssysteem. In de EU is echter behoefte ontstaan om andere sectoren op een of andere manier de mogelijkheid te geven van de CO2-markt gebruik te maken. In maart dit jaar riepen Europese milieuministers op om op zoek te gaan gaan innovatieve financieringsinstrumenten voor de niet-emissiehandelssectoren. Je zou, zeiden ze, een deel van het nationale emissiebudget voor de andere sectoren kunnen ‘overhevelen’ naar de CO2-markt om het ten gelde te kunnen maken.
Een idee is om dat te doen via ‘Domestic offsets’. Domestic offsets is kort gezegd het geven van CO2-emissierechten aan projecten waar méér CO2-emissies worden gereduceerd dan wettelijk vereist. Dus bijvoorbeeld een energieneutraal bedrijventerrein dat wordt gebouwd met duurzame materialen. Presteert zo’n terrein duidelijk beter op CO2 dan de benchmark, iets wat je jaarlijks via verificatie vaststelt, zou je CO2-rechten kunnen toewijzen. Die rechten worden jaarlijks over een periode verstrekt en kunnen door de projectpartners verkocht worden op de CO2-markt om bij te dragen aan de financiering van het bewuste project.
Wettelijk zijn domestic offsets inmiddels mogelijk gemaakt: in de EU-rechtlijn emissiehandel (art 24A) en nu ook in de Wet Milieubeheer (art 1633a). Nu moet het artikel nog handen en voeten krijgen: uitgezocht moet worden wat voor schaalgrootte, hoe beperk je de monitoring- en verificatiekosten, welke sectoren, etc.

Een eerder in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Milieu gemaakte studieover de positie die Nederland in de EU op dit onderwerp zou kunnen innemen, leverde niet de antwoorden waar de Tweede Kamer bij motie om had gevraagd. Ecofys, dat het onderzoek uitvoerde, keek met name naar mogelijke technieken. Om input van marktpartijen werd niet gevraagd, noch is er gekeken naar hoe projecten werken. De studie gaat dan ook meer over een top-down-beleidsinstrument, dan over de vraag of en hoe het in de markt zou kunnen werken.

Naar aanleiding van de brief van DGBC, Essent, Energy Valley en De Groene Zaak, die wel kansen zien, en het Kameroverleg, gaat dat nu gelukkig alsnog gebeuren. Geïnteresseerde marktpartijen willen immers in 2013 graag bijdragen aan een goed werkend systeem voor domestic offsets.

Het zou mooi zijn als in de loop van het jaar duidelijk wordt of de CO2-waarde van innovatie via domestic offsets inderdaad kan bijdragen aan de financiering van projecten.

Tweede Kamer: Algemeen Overleg Klimaatbeleid, 29 november 2012

Deze column verscheen eerder op EnergieExpert